"I want you to understand something important, Ysabel. Hindi lang ako sperm donor mo. I am your man, you can rely on me always."
Nakatingin ako sa kanya habang nakaupo siya sa edge ng king size bed ko, dalawang kamay niya nakapulupot sa lap niya parang bata na natatakot sa bagong lugar. Ang penthouse lights dimmed ko kanina pa para lang hindi siya ma-overwhelm. Pero kahit ganoon, kita ko pa rin ang pagkakakunot ng noo niya, ang pagkaka-bite niya sa lower lip.
"Henry..." mahinang sabi niya, parang hindi niya alam kung saan ilalagay ang tingin. "Hindi ko alam kung tama 'to. Parang biglaan lahat."
Tumayo ako mula sa leather chair sa harap niya. Dalawang hakbang lang, nasa harap ko na siya. Hinawakan ko ang baba niya gamit ang daliri ko, pinilit siyang tumingin sa mata ko. "Biglaan? Matagal
