“Huwag mong ipaalam kahit kanino, lalo na kay Mateo.”
Mahigpit ang boses ko habang nakatitig ako sa OB ko. Nakaupo ako sa examination chair, malamig ang pakiramdam ng balat ko kahit sarado ang pinto at tahimik ang clinic.
Tumingin siya sa’kin, seryoso.
“Ms. Montoya, kailangan mong magpahinga.”
“Hindi pwede,” sagot ko agad. “Hindi ngayon.”
Huminga siya nang mabigat.
“May spotting ka. Hindi ito normal sa sitwasyon mo.”
Napahigpit ang kapit ko sa gilid ng upuan.
“Manageable ba?”
“Kung susundin mo ang instructions, oo. Pero kung ipagpapatuloy mo ang stress na ginagawa mo, pwedeng lumala.”
Napapikit ako saglit.
Sa isip ko, sunod sunod ang mukha nina Mateo at Henry.
Isa na hindi pwedeng magduda.
Isa na hindi pwedeng mawala.
“Doctor,” sabi ko, dahan, “I need you to clear me.”
Hindi
