" Mateo, hindi mo ko maiisahan.”
Ramdam ko ang bigat ng bawat salitang lumabas sa bibig ko habang nakatitig ako sa kanya sa harap ng buong opisina. Ang mga mata niya ay nakatuon sa akin, puno ng tensyon, at ramdam ko ang panginginig sa mga kamay niya habang hawak niya ang tasa ng kape na hindi niya iniinom. Alam kong ang bawat segundo na hindi siya nagdedesisyon ay nagpapalala sa sitwasyon.
Cynthia ay nakatayo sa gilid, nakangiti, parang panalo, pero ramdam ko ang matinding paninibugho sa kanyang mga mata. Hindi niya mapigilan ang kanyang galit sa bawat sandali na nakikita niya kami, parang gusto niyang sirain ang lahat ng kontrol ko. “Ysabel, Mateo, sobra na ang drama. Alam mo naman kung sino talaga ang mahal mo,” sabi niya, ang boses niya ay puno ng pang-aakit at panlilinlang.
Hindi k
