Paranoid
Nilingon ko si Exe sa gilid ko at seryoso parin ang pagmumukha pagkatapos kong ikwento sa kanya iyong mga unforgettable na araw naming dalawa.
"Ganoon ang naaalala ko sayo, sa ating dalawa. Noon..." Ngumiti ako pero may anong lungkot doon. Hindi ko alam kung bakit namimiss ko ang dati. Kung bakit may kung anong butas sa aking dibdib at hindi ko magawang punan. Nangungulila ako sa isang bagay at hindi ko mapunto kung ano iyon.
"Ang raming araw na nasayang noong natulog ako. Dalawang buwan ang nakaligtaan ko sa buhay mo..." Nalulungkot kong sabi sa kanya. Nanatili ang kanyang tingin sa harapan. Seryoso at hindi umiimik.
"Pwede parin namang ganoon tayo diba? K-Kasi, parang ano..." Hindi ko madugtungan ang sasabihin ko. Natatakot ako sa magiging reaksyon niya. Natatakot ako na
