Chapter 28: Babala ni Niccolo
Alcott Sebastian McKenzie
Pagkatapos na pagkatapos ng tawag sa pagitan namin ni Narumi ay pumasok na kaagad ako sa aking sasakyan. I immidiately start the engine and drive my car slowly.
Haisst, hindi ko mapigilang hindi mapahinga ng malalim. Gusto ko pa sana siyang maka-usap ng mas matagal pa. Honestly, Narumi's company calms me. Hindi lang yun dahil pansamantala kong nakakalimutan ang mga naiisip ko.
For me, Narumi is a human stress releiver. Kasi sa tuwing nakakausap ko siya gumagaan ang lahat. Ang pakiramdam ko yung para bang normal lang akong tao. Hindi ko kailangang magpaggap sa harapan niya. Kapag nakakasama ko siya parang natural lang ang lahat hindi scripted.
I can show the true me without worrying what will others say.
Ilang minuto lang ang iti
