"Eh, hoş geldin madem."
Kapıdan içeri girdiğimizde, ikimizin de içinde heyecanlı bir gerginlik vardı. Sanki işler boyut değiştirmiş gibi hissediyordum. Üzerimdeki ince ceketi çıkartmam için arkama geçti.
"Teşekkür ederim. Hoş buldum."
Ben evini incelerken, o da merakla benim yüz ifademi tartmaya çalışıyordu. Boşanma üzerine düşünmeyecektim. Buraya kafamı dağıtmaya, başka konulara odaklanmaya gelmiştim. Hem beni mutlu etmek için sürekli çaba harcayan Yiğit'e, haksızlık olurdu eski evliliğimi düşünmek.
Evi bekâr evinden ziyade bir aile evine benziyordu. Açık renk halıları ve bulunduğumuz koridora bakan beş adet kapı vardı. Bunlardan birinin banyo kapısı olduğu çok belliydi. Öyle at koşturulacak büyüklükte değildi. Ancak benim minik apart dairem gibi 1+1 de değildi tabi ki. Daha orta hall
