Marc came back in the car with a smile on his face even though he has a lot of scars. He even had a cut on his lips and it's obvious that his body's aching. Mukhang siya ang napuruhan kahit pa nandito na sila Kuya Zachary. Pero mas ayos na ito kaysa sa mas malala pa, 'yung tipong 'di na siya makalakad.
"Bakit kasi nagdala ka pa ng kutsilyo? Mukhang sa sarili mo ginamit."
"Wag mo na akong sermunan. Kaya mo pa bang mag-drive? Uwi na tayo." pansin kong kahit sa pagsasalita ay nahihirapan siya. Hawak niya ang kaliwang braso at hindi inaalis ang kamay niya roon.
"I'm sorry," I told him sincerely.
"For what?"
"For being stubborn. Hindi mangyayari ang lahat ng ito kung nag stay lang ako sa bahay or at least nagpaalam man lang sana ako. But I know It's too late to regret it because it already
