19 Mart
Deniz'den
Elimi göğsüme koyup biraz sakinleşmeyi bekledim.
Ardından öksürerek sesimi temizledim ve zile bastım.
Yaklaşık yarım saattir dışarıda Erva'yı bekliyordum. Aslına bakılırsa saat 10.00 -10.30 gibi gelip alacağımı söylemiştim. Şuan saat 09.30' du ve ben arabada beklemeye dayanamayıp eve gelmiştim.
Erva'nın babası evde olsa gelmezdim tabi. Nikahtan sonra bana 'Sen benim damadım değil oğlumsun artık.' dediği gün, ona olan çekincem azalsa da hala biraz tırsdığımı söyleyebilirim.
Ama Erva'nın annesine karşı daha rahat davranabiliyordum.
Alışmaya çalışıyordum en azından.
Zile bastıktan birkaç saniye sonra kapı açıldı. Erva'nın annesi -dolayısı ile benim de annem ama anne diyemediğim annem- kapıyı açtı.
Kenarları özenle oyalanmış başörtüsünün iki ucunu başının üzer
