Arabayı bahçenin önünde durdurdu ve başını yan çevirip suratı asık olan bana baktı.
Yolda karargahtan aranmış gitmesi gerektiğini söylemişti bana. Bizi eve bırakıp gidecekti ve geç gelme ihtimali vardı.
"Hadi güzelim." Aden'e bir bakış atıp arabadan indi. Arka kapıyı açıp kızımızı kucağına aldı.
Ben de arka koltuktan çantamı alıp indim. Aden'i bahçe kapısından içeri bıraktıktan sonra bana döndü. Alnıma bir öpücük kondurup geri çekildi.
"Beklemeyin beni siz. Yemeğinizi yiyip yatın."
Hava bile yeni kararmıştı. Aden uyurdu ama benim uyumama daha çok vardı. Hem o böyle apar topar gittiği zamanlarda haber alamadan asla rahat edemiyordum.
Omuz silkip geçiştirdim onu. Bir tebessümle yanağıma öpücük kondurup arabaya binecekti ki kolundan tutup kendime çevirdim.
"E ödüllerini almadın.
