ยัยเด็กบ้าเอ้ย

1590 Words

++บรรยากาศริมหาด+ เชอลีน เดินออกไปเดินเล่นริมทะเล ยืนมองความ กว้างของทะเล ที่มันเท่ากับความอ้างว้างของเธอ คำถามเดียวที่อยู่ในใจ..ทำไมพ่อกับพี่ ต้องทิ้งหนู ด้วยค่ะ หนูดื้อใช่ไหม หนูทำตัวไม่น่ารักใช่หรือ เปล่าค่ะ..หื้อๆๆ น้ำตาค่อยๆไหลออกมา เอริค ยืนดูหญิงสาวที่เอาแต่ถามและโทษตัวเอง ซ้ำๆ ทำไมถูกทิ้ง เขาก็เคยถามตัวเอง ในวันที่แม่ ของเขาทิ้งไป แต่ตอนนั้นเขาก็ยังมีพ่อ “เชอลีน” หญิงสาวหันกลับมามองตามเสียงเรียกที่ได้ยิน “ ค่ะ คุณมีอะไรจะให้หนูทำหรือเปล่าค่ะ” เอริคเดินเข้ามาสวมกอดร่างบางไว้แน่น “ไม่ต้อง ร้องไห้แล้วนะ” เชอลีน สวมกอดร่างสูงไว้แน่นเช่น กัน “หนูดื้อใช่ไหมค่ะ..พ่อถึงทิ้งหนูไว้แบบนี้” “เชอลีน ไปอยู่กับฉันนะ ฉันจะไม่มีวันทิ้งเธอ“ “หนูไปอยู่กับคุณไม่ได้ค่ะ พี่รี่ไม่ชอบให้หนูอยู่ ใกล้ๆแฟนของพี่เขาค่ะ แล้วคุณก็คือคู่หมั้นของ พี่สาวหนู” เชอลีน ค่อยๆคลายมือจากกอดทันที “คุณปล่อยหนูก่อนค่ะ เดี๋ยวใครมาเห็น คุณจะดูไม่ ดีนะคะ” เอริค สวมกอดแน่นกว่าเดิม “ใครจะเห็นก็ ช่าง และฉันก็ไม่สนใจพี่สาวของเธอด้วย เธอจะไป อยู่อเมริกากับฉันไหม” เอริค ก้มลงจูบศีรษะของ ร่างบางในอ้อมกอด “ว่าไง คุณหมอเชอลีน” เชอลีน ครุ่นคิด แต่ตอนนี้เธอก็ตัวคนเดียว “ ค่ะ..หนูจะไปกับคุณ ” มือบางสวมกอดร่างสูงอีก ครั้ง ใบหน้าสวย แนบชิด อกแกร่ง “หัวใจของคุณ เต้นแรงจังเลยค่ะ คุณไม่สบายหรือเปล่า” เชอลีน เงยหน้ามองร่างสูง เพื่อรอคำตอบ “ฉันสบายดี ว่าแต่..เราไปกินข้าวกันไหม” เอริคก้มหน้าลงมา คิดในใจ หัวใจเต้นแรงเพราะใครกันเล่าถามมาได้ “ไปกินข้าวกันค่ะ” เชอลีน เอ่ยขึ้น พร้อมคลายมือ จากกอด..ไม่ถึง 10 นาที อาหารถูกจัดเรียงที่โต๊ะ “โห้!!!! กุ้งอะไรค่ะ ตัวใหญ่กว่าแขนหนูอีก” เชอลีน ตาโตกับอาหาร “ลองกินสิ” เอริคก็แหวกรอยที่ถูก ตัดไว้แล้ว ขยับให้เธอตักก่อน เอริค ยกไวน์ดื่ม พรางมองหญิงสาวที่ตื่นเต้นกับอาหารตรงหน้า “มาเฟียฆ่าคนเยอะไหมค่ะ” เชอลีน เอ่ยขึ้น เอริค ถึงกับสำลักไวน์ “พุ๊ยย!! แค่กๆเธอว่าอะไรนะ” “ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ก็ไม่ฆ่าหรอก” เอริค ตอบกลับ เชอลีน ครุ่นคิด “ทำไมคุณเปลี่ยนใจไม่ฆ่าหนูค่ะ” ยัยเด็กนี่ ฉันเคยคิดอยากฆ่าเธอตอนไหนกันล่ะ ใครจะไปรู้ว่าเธอดันไปเป็นลูกสาวบ้านนั้นกันเล่า “อืมม เพราะเธอพูดความจริง ไม่โกหกมั้ง..ฉัน เกลียดการถูกโกหก ถูกหักหลัง แบบที่พ่อของ เธอทำ” เชอลีน นิ่งไป “คุณจะฆ่าพ่อหนูไหมค่ะ” “เธอคิดว่าฉันควรทำยังไงกับพ่อเธอ” เอริค เอ่ยขึ้น เชอลีน นั่งยืดตัวตรง ตาจ้องมองเอริค “หนูอยากรู้เรื่องทั้งหมดระหว่างคุณกับพ่อค่ะ” เอริค พยักหน้าเบาๆและเล่าเรื่องทั้งหมดให้เชอลีน ฟังแบบไม่ปิดบัง “เธอฟังแล้วรู้สึกอย่างไรบ้าง” “พ่อของหนูก็ผิดจริงๆค่ะและไม่น่าพาพี่รี่หนีไป แบบนั้นเลย หนูขอโทษแทนพ่อของหนูด้วยค่ะ “แต่ถ้าพี่รี่ได้เห็นคุณก่อน หนูมั่นใจว่าเรื่องทั้งหมด จะไม่เป็นแบบนี้แน่นอนค่ะ” เชอลีน ยิ้มบางๆ เอริค ขมวดคิ้ว “เธอคิดแบบนั้นหรอ ทำไมล่ะ” “ก็คุณทั้งหล่อ หุ่นก็ดี ผิวก็ขาวจั๊ว อ่อนโยน อบอุ่น แถมรวยอีก เหนือกว่าพี่ธีภพทุกอย่าง คุณเป็น มาเฟียที่หล่อที่สุด เท่าที่หนูเจอมาค่ะ แล้วพี่รี่ก็ ชอบผู้ชายที่เพอร์เฟ็คค่ะ” เชอลีน พูดไป ยิ้มไป เอริค จ้องมองรอยยิ้มของหญิงสาว ขนาดพี่สาว แย่งผู้ชายของเธอ ทิ้งเธอไว้ เธอยังมีรอยยิ้มและ สายตาหวังดีต่อเขาได้อีกหรอ “เธอเคยเห็นมาเฟีย” “ค่ะ แต่ในหนังนะคะ ฮ่าๆๆ” เชอลีนเผลอหัวเราะ ขึ้นมา ทำให้เอริคเองก็หลุดขำในลำคอเช่นกัน “แล้วเธอชอบผู้ชายแบบไหนล่ะ” เชอลีน ค่อยๆ หุบยิ้มลง “แบบไหนก็ได้ค่ะ ที่ทำให้พ่อกับพี่ ของหนูเห็นว่าเหมาะสม” ใบหน้าสวยนิ่งลง “แต่เธอโตแล้ว มีสิทธิ์เลือกชีวิตและคู่ครองด้วย ตัวเองไม่ใช่หรอ” เชอลีน อมยิ้ม “คุณยังไม่โตหรือ ค่ะ พ่อของคุณยังเลือกชีวิตและคู่ครองให้คุณเลย” “ หึหึ..เป็นเด็กเป็นเล็ก หัดยอกย้อน ” “เอ๊ะ ตกลงหนูโตแล้ว หรือยังเป็นเด็กเป็นเล็ก” เอริค ยกแก้วไวน์ขึ้น “เธอเป็นเด็กที่โตแล้ว” พูดจบ ก็ดื่มไวน์หมดแก้วในรวดเดียว ทำให้ใบหน้าหล่อ แดงมีเลือดฝาดขึ้น “หน้าคุณแดงจัง เมาหรือยังค่ะ” “ยังไม่เมาหรอก เธออยากจะลองดื่มไหมล่ะ” “ไม่ดีกว่าค่ะ เดี๋ยวหนูเมา” เชอลีน พูดจบแกะกุ้งกิน ต่อ เอริค ลุกขึ้นยืน เดินมานั่งลงเก้าอี้ข้างหญิงสาว “ฉันอยากกินกุ้งบ้าง” เอริค จ้องมองตาหญิงสาว “งั้นเดี๋ยวหนูแกะกุ้งให้ค่ะ” เชอลีน พูดจบ กุ้งที่อยู่ ในมือบางก็เข้าปากของเธอทันที 2 มือหนาจับรวบ ต้นคอหญิงสาว ทาบลงจูบริมฝีปากบางทันที หญิงสาวตาเบิกกว้าง ลิ้นบางลิ้มรสไวน์ จนเธอ ลอบกลืนน้ำลายลงคอ ลิ้นร้อนไล้เลียในโพรง ปากนุ่ม ค่อยๆดูดดึงกุ้งออกมาจากริมฝีปากบาง เอริค ค่อยๆผละจูบออก “ฉันอยากกินกุ้งตัวนี้” “เอิ่มม คะคุณ” เชอลีน จ้องมองริมฝีปากหนากำลัง เคี้ยวกุ้ง เธอรู้สึกหัวใจเต้นผิดจังหวะ เผลอกลืน น้ำลายลงคอ ใบหน้าสวยค่อยๆ แดงขึ้น เอริค ยกยิ้มมุมปาก พอใจกับปฏิกิริยาของหญิงสาว “อร่อยเหมือนขนมปังเมื่อเช้าเลย” หญิงสาว ก้มหน้าหลบสายตาที่ถูกจ้องมอง นิ้วจิกลง กุ้งอย่างเขินอาย “คุณยังจะกินกุ้งอีกไหมค่ะ หนูจะแกะให้ค่ะ” เอริค จับคางหญิงสาวค่อยๆ เงยขึ้น “อยากกินกุ้งแบบเมื่อกี๊อีกได้ไหม” เชอลีน อมยิ้มพร้อมใบหน้าแดงขึ้นกว่าเดิม โอ้ยย ทำไม สายตาของเขาสะกดใจละลายแบบนี้ อยากจะวิ่ง ออกไปกรี๊ดดังๆจัง สายเรียกเข้า..จากแดนนี่ เอริค เดินออกมา กดรับสาย “มีอะไรด่วนไหม” เอ่ยถามปลายสาย “มึงรู้จักน้องเชอลีนได้ไงวะ” น้ำเสียงแฝงความไม่พอใจ “แล้วมึงรู้ได้ไง ว่ากูรู้จักน้องเขา” “กูเห็นในข่าวซุบซิบไง ในห้างดัง” แดนนี่กระแทก เสียงอีกรอบ “มันยังไงวะ ที่มึงถามถึงน้องเขา เยอะๆ คือมึงรู้จักอยู่แล้ว หรือไงวะ กูบอกตรงๆ กูชอบน้องเขามากเว้ย” เอริค นิ่งเงียบ ครุ่นคิด “ไว้จะแวะเข้าไปหา กูจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง” “อืมม แต่มึงกับน้องเชอ แค่รู้จักกันเฉยๆใช่ป่ะ” น้ำเสียงของแดนนี่ต้องการยืนยันจากเอริค “ไม่!! แต่เป็นคนที่กูรอมา 35 ปี” เอริค พูดตาม ความรู้สึก ปลายสายเงียบไปครู่นึง “กูหูฝาดไปป่ะ แต่มึงกำลังจะแต่งงานนะ แล้ว อีกอย่างมึงกับน้องเชอ อายุต่างกัน 15 ปีเลยนะ” แดนนี่ ตอกย้ำ สถานการณ์ของเอริคในอนาคต เอริค นิ่งเงียบทันที “มึงคิดดีๆนะ มึงจะทำลาย ทุกอย่างที่สร้างขึ้นมา เพื่อน้องเขาจริงหรอวะ มองยังไงก็ไปกันไม่รอดหรอก” เอริค รู้สึกกดดัน “แล้วคนอย่างกู มันไม่มีสิทธิ์ มีความสุขกับคนที่ กูรักบ้างเลยหรอวะ” เอริค พูดสิ่งที่อยู่ในใจ จนปลายสายอึ้ง นิ่งเงียบไป แดนนี่ครุ่นคิด “ตอนนี้มึงอยู่ไหน” แดนนี่เปลี่ยนหัวข้อสนทนา “หัวหิน” เอริค มองไปที่หญิงสาวที่นั่งกินอาหารอยู่ “กลับมากรุงเทพฯ ก็แวะมาที่ร้านด้วย กูจะรอ แล้ว ก็พาน้องเชอลีนมาด้วยนะ” แดนนี่พูดทิ้งท้าย ก่อนวางสายไป เอริค คุยสายเสร็จ ครุ่นคิดคำพูด ของแดนนี่ทั้งหมด ก่อนจะเดินกลับมานั่งข้างๆหญิง สาว ใบหน้าเรียบเฉย จ้องมองหญิงสาว “มีเรื่องอะไรหรือเปล่าค่ะ” เชอลีน สังเกตุเห็น ใบหน้าของชายหนุ่มตรงหน้าที่เปลี่ยนไป เอริค “ฉันแค่มีเรื่องให้คิดนิดหน่อย” เชอลีน เช็ดมือเสร็จ ลุกขึ้นยืนเดินเข้าไปใกล้ๆชายหนุ่มที่ กำลังยกแก้วไวน์ขึ้นดื่ม ร่างบางโน้มตัวลงมาทาบ ลงจูบริมฝีปากหนา ลิ้นบางไล้เลียดูดชิมรสไวน์ อย่างไม่ชำนาญจากลิ้นร้อน เอริค ตาเบิกกว้าง กลืนน้ำลายลงคอ หัวใจของเขาเต้นแรง ริมฝีปากบางค่อยๆถอนจูบออกช้าๆ แล้วอมยิ้ม “ไวน์ยี่ห้ออะไรค่ะ หวานจัง” เชอลีน พูดจบก็วิ่งหนี ไปทันที เอริค ตาค้างสติหลุด จนสะดุ้ง เห็นร่างบาง วิ่งไปที่ทะเลแล้ว “ยัยเด็กบ้าเอ้ย” เอริค อมยิ้ม พรางยกแก้วไวน์ดื่มจนหมด ลูกน้อง 10 กว่าคน ที่ยืนห่างออกไป ต่างพากันอมยิ้ม กับสิ่งที่เจ้านาย สบถขึ้นมา..หลังถูกเด็กน้อยขโมยจูบแล้ววิ่งหนี

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more