รักต่างวัย..ขวัญใจมาเฟีย

หลงรักเด็ก

++บ้านพักส่วนตัวหัวหิน++

เอริค ที่ได้สติกลับมา นั่งดื่มไวน์ต่อ สายตามอง

หญิงสาวที่กำลังเดินเตะคลื่นทะเลเล่นคนเดียว

“ เห้อ!! เด็กสมัยนี้มันร้ายนะครับ” พ่อบ้านเอ่ยขึ้น

เอริค พรางพยักหน้าเห็นด้วย “ร้ายมากครับ”

“มันผ่านมา 25 ปีแล้ว ที่รอยยิ้ม เสียงหัวเราะและ

ความสุขของคุณหนูได้หายไป”

พ่อบ้านที่คอยดูแลเรื่องอาหารของเอริคตั้งแต่เกิด

กล่าวขึ้น บนใบหน้าที่ยิ้มแย้มในวัย 70 ปี ที่ยังแข็ง

แรงอยู่ “จริงหรือครับ ผมไม่รู้ตัวเลย” เอริค ถามขึ้น

“ครับ แต่พอเห็นคุณหนูในวันนี้ ถ้าผมต้องตาย

ผมก็ตายตาหลับแล้ว” พ่อบ้าน ใบหน้ายิ้มแย้ม

“ได้โปรด มีชีวิตอยู่ดูผมมีความสุขไปอีกสัก

20-30 ปี นะครับ” เอริค หันไปมองและยิ้มให้

พ่อบ้าน พร้อมยกไวน์ดื่ม ตาหันกลับมาจ้องมอง

หญิงสาว ที่เอาแต่เตะคลื่นทะเลเล่น

“มันน่าตลกนะครับ ในขณะที่ผมอายุ 15 เธอพึ่ง

จะเกิดเอง..ผมเกิดเร็วไป หรือ เธอเกิดช้ากันนะ”

พ่อบ้าน ครุ่นคิด “อายุไม่สำคัญ อยู่กับใครแล้ว

สบายใจและมีความสุข แค่นั้นก็พอแล้วครับ”

เอริค พยักหน้าเบาๆ อย่างเห็นด้วย เชอลีนเตะ

ทะเลแก้เขินจนพอใจแล้ว ก็เดินกลับมาหาเอริค

“หนูขอว่ายน้ำได้ไหมค่ะ” เอริค จ้องมองหญิงสาว

ตรงหน้า “ฉันว่าจะพาไปเดินเล่นตลาดหัวหิน แต่ถ้า

อยากว่ายน้ำ ก็ตามใจ” เชอลีน ยกคิ้วข้างขวาขึ้น

“งั้นไปตลาดดีกว่าค่ะ..หนูไปอาบน้ำก่อนนะคะ”

พูดจบ เชอลีนก็รีบกลับเข้าบ้านพักไปอาบน้ำทันที

เชอลีนอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เดินออกมาก็เห็นแค่

พ่อบ้านที่กำลังเก็บโต๊ะอยู่ “คุณเอริคไปไหนค่ะ”

“ไปอาบน้ำครับ เห็นว่ามีเด็กแถวนี้อยากไปตลาด”

เชอลีน ยืนยิ้มแฉ่ง หันไปเห็นเอริคเดินมาพอดี

“มากวนอะไรพ่อบ้านของฉัน” เอริค เดินตรงเข้ามา

ยืนข้างๆหญิงสาว “ฉันยังไม่ได้ตอบเธอเลยว่าไวน์

ยี่ห้ออะไร” เอริค อมยิ้ม “อ่อ หนูรู้แล้วค่ะว่ายี่ห้อ

อะไร” เชอลีน พูดจบก็รีบเดินตรงไปขึ้นรถทันที

เอริค ส่ายหน้าเบาๆ แล้วเดินตามไปที่รถ..

ผ่านไป 2 ชั่วโมงกับการเดินตลาดกลางคืนสำหรับ

หญิงสาววัย 20 อย่างเชอลีน ยังมีพลังเหลือเฟือ

แต่สำหรับเอริค เขาได้แต่คิดในใจ กูไม่น่าเป็น

คนชวนมาตลาดเล้ย เขาไม่คิดว่าเชอลีนจะแวะ

ทุกร้าน ทุกซอย เดินได้ถึง 2 ชั่วโมงแบบไม่เหนื่อย

กลับถึงบ้านพัก ทั้งเจ้านาย ทั้งลูกน้อง รู้สึกหมด

พลังงาน ต้องการชาร์ท ส่วนเชอลีนยังมีพลังเหลือๆ

“หนูขอไปว่ายน้ำสัก 40 นาที ได้ไหมค่ะ” เชอลีน

ยืนตรงหน้าชายหนุ่มที่กำลังนั่งจิบไวน์เพื่อเติมพลัง

“หืมมม ก็ไปว่ายสิ” หันไปสั่งพ่อบ้านให้เปิดไฟรอบ

สระน้ำ เชอลีนวางของที่ซื้อมาจากตลาด กำลัง

จะเดินตรงไปสระน้ำทันที “เชอลีน ไม่ไปเปลี่ยนชุด

ว่ายน้ำก่อน” เอริค พูดจบ ยกไวน์ขึ้นดื่ม

เชอลีนเดินไปถึงสระ ถอดเสื้อกับกางเกง เอริคเห็น

ก็ถึงสำลัก พ่นไวน์ออกมา “พุ๊!!! แค่กๆ โอ๊ะๆ แค่ก”

พ่อบ้านยื่นกล่องทิชชู่ “น้ำเปล่าสักหน่อยครับ”

“ผมอยากจะบ้าตายกับเด็กคนนี้..ใส่ชุดว่ายน้ำ

เตรียมไว้เลยหรอ หึหึ” เอริค กลั้นขำ ถือแก้วไวน์

เดินตามไปนั่งที่ริมสระ “เธอนี่จริงๆเลย”

“ทำไมหรอค่ะ” เชอลีน โผล่ขึ้นจากน้ำ

“อยากว่ายน้ำขนาดนั้นเลย” เอริค ขำในลำคอ

“ก็หนูชอบว่ายน้ำนี่ค่ะ” เชอลีน พูดจบก็ว่ายน้ำ

ไป-มา อยู่หลายรอบ พอว่ายจนหนำใจแล้ว

เชอลีนดำน้ำลงไปนอนพื้นสระ เอริค นั่งมอง รู้สึก

ว่าเชอลีนดำลงไปนานผิดปกติ เขารีบลุกขึ้นไป

มองดู เห็นเชอลีนนอนอยู่ที่พื้นใต้สระ เอริคตกใจ

กระโดดลงสระกำลังจะว่ายลงไปช่วย เชอลีนก็ว่าย

พุ่งสวนเอริคขึ้นมาทันที “อ้าว คุณอยากว่ายน้ำหรอ

ค่ะ” เชอลีน ยิ้มแผนสำเร็จ “ หึหึ ว่าแล้วเชียว แกล้ง

ฉันใช่ไหม เชอลีน” เอริคก็ว่ายน้ำไล่จับเชอลีน

ความวุ่นวายในสระ ทำให้ลูกน้องที่ยืนรักษาความ

ปลอดภัยอยู่ห่างๆ ถึงกับมองหน้ากัน อมยิ้ม เพราะ

พวกเขาไม่เคยเห็นเจ้านายในเวอร์ชั่นนี้เลย..

ในที่สุดเอริคก็ว่ายน้ำจนจับตัวเชอลีนสุดแสบได้

เอริค สวมกอดเชอลีนทันที “จะหนีไปไหน หืม”

“แอร๊ยยยย ปล่อยค่ะ” เชอลีน หายใจเหนื่อยหอบ

“เธอกล้าแกล้งฉันใช่ไหม” เอริค ก้มหน้าลงหอม

แก้มนุ่ม ซ้าย-ขวา ด้วยความหมั่นไส้ “หนูขอโทษ

ค่ะ หนูจะไม่แกล้งแล้ว” เชอลีน พยายามดิ้นหนี

เอริค สวมกอดแน่นขึ้น “เหนื่อยหรือยัง หืมม”

“เหนื่อยแล้วค่ะ..นั่นใช่งูหรือเปล่าค่ะ” เชอลีน ชี้ไป

ในพุ่มไม้ เอริคหันมองตามนิ้วที่ชี้ จังหวะเอริคเผลอ

ริมฝีปากบางประกบดูดดึงริมฝีปากล่างของชาย

หนุ่ม เอริค สติหลุดลอย เชอลีนรีบว่ายน้ำหนีขึ้น

จากสระ คว้าผ้าเช็ดตัวกับเสื้อผ้าได้ ก็วิ่งกลับเข้า

บ้านพักทันที “ เชอลีน!!..อีกแล้วนะ” เอริคเดินขึ้น

จากสระ พ่อบ้านยื่นผ้าเช็ดตัวให้ “นาทีเผลอใจ

อันตรายนะครับ” พ่อบ้านเอ่ยขึ้น

เอริค ได้ยินสิ่งที่พ่อบ้านพูด ถึงกับกัดริมฝีปากล่าง

ที่โดนดูดเมื่อกี๊ “หึหึ เชอลีน” เอริคเดินกลับเข้าบ้าน

พักเพื่อไปอาบน้ำ พออาบน้ำเสร็จ เอริคก็เดินมาที่

ห้องของเชอลีน เคาะประตู ก๊อกๆๆ

“เชอลีน นอนหรือยัง” เอริค เอ่ยถาม

“นอนแล้วค่ะ” เชอลีน ตอบกลับ

เอริค ได้ยินก็อมยิ้ม “แล้วแมวที่ไหนตอบ หืมม”

เชอลีน ครุ่นคิด “แมวทะเล..มาวคลื่น มาวคลื่น”

“ หึหึ!!! สงสัยต้องเปิดประตูตีแมวดื้อสักหน่อย”

“ระวังโดนแมวดื้อดูดปากอีกนะคะ” เชอลีน กลั้นขำ

เอริค ขยับมือหนาลูบริมฝีปากตัวเอง อมยิ้ม

“เปิดประตูหน่อยสิ..เธอยังไม่ได้ทำแผลให้ฉันเลย”

เชอลีนนึกขึ้นได้ แถมหลอกเขาลงน้ำอีก ตายๆแผล

เน่าแล้วมั้ง รีบลุกไปเปิดประตู แมวทะเลก็โดน

หมาป่ารวบตัวทันที “จับแมวทะเลได้แล้ว” เอริค

รวบร่างบางเข้ามาสวมกอด“แมวทะเลตัวนี้ใช่ไหม”

“ปล่อยหนูก่อนค่ะ หนูจะไปเอากล่องทำแผลก่อน”

“ช่างแผลมันเถอะ..ฉันอยากกอดแมวทะเลตัวนี้

มากกว่า” กระชับกอดร่างบาง แล้วขยับเดินไปที่

เตียงช้าๆ “คะ คะ คุณจะ..” เอริค จ้องตาหญิงสาว

“จะนอนไง ฉันง่วงแล้ว” ทาบลงจูบอย่างแผ่วเบา

ผละจูบออก ปลายจมูกชนกัน “ฝันดีนะแมวทะเล”

เอริด เอนตัวลงนอนโดยมีร่างบางอยู่ในอ้อมกอด

**เช้าวันรุ่งขึ้น เอริค ตื่นขึ้นมาก็ไม่เจอเชอลีนแล้ว

เขากำลังจะเดินกลับห้องไปอาบน้ำ หันไปเห็น

ลูกน้องยืนกันบริเวณสระว่ายน้ำ เอริค นึกขึ้นได้

อย่าบอกนะว่าไปว่ายน้ำแต่เช้าเนี้ย เอริคก้าวยาว

ตรงไปที่สระทันที เอริคโบกมือให้ลูกน้องขยับถอย

ห่างจากสระออกไปอีก “แต่เช้าเลยนะ เชอลีน”

ยืนมองเชอลีน ว่ายน้ำอยู่กลางสระ

“ ก็หนูชอบสระที่นี่..มองเห็นวิวทะเลด้วยค่ะ”

เชอลีน พูดจบก็ว่ายน้ำต่อ เอริคเดินกลับไปที่ห้อง

เดินกลับมาในกางเกงว่ายน้ำ เชอลีนเห็นหุ่น ถึงกับ

ลอบกลืนน้ำลาย อ้าปากค้าง ว้าว..ขาวจั๊ว น่าเจี๊ยะ

“น้ำลายไหลลงสระแล้วมั้ง” เอริค เอ่ยแซว

“ เอิ่ม..สื้บบ!!! ” เชอลีน รีบเม้มปากทันที

เอริค ว่ายน้ำ ไป - กลับ 5-6 รอบ เชอลีน ยืนอ่าน

กินอยู่ข้างสระ “เราต้องกลับกรุงเทพฯเย็นนี้นะ”

เอริค กล่าว “ค่ะ” เชอลีน พยักหน้ารับ

“นายครับ..ขอเวลาสักครู่”

เอริค เดินขึ้นจากสระ “ว่ามา”

“ธีภพขอคุยกับนายครับ อยู่ในสาย”

เอริค ขมวดคิ้ว รับมือถือมาคุย

“ เอริค พูดสาย นั่นใคร”

“สวัสดีครับ ผมธีภพ ผมมีเบาะแสที่อยู่ของเชอร์รี่

จะแจ้งครับ” ธีภพ รีบแจ้งจุดประสงค์

“คุณเป็นคนพา 2 พ่อลูกหนีไป ทำไมอยู่ๆจะมาบอก

ที่อยู่กับผม คุณต้องการอะไร”

“ผมต้องการแลกเปลี่ยนกับเชอลีนครับ”

เอริค สีหน้านิ่งลง “คุณยอมหักหลังแฟนตัวเองเพื่อ

ขอแลกตัวน้องสาวของแฟน คุณต้องเป็นคนยังไง”

“ผมไม่เคยรักเชอร์รี่เลย ผมรักเชอลีนมาตลอด แต่

ผมรู้ว่าเชอลีนปฏิเสธผมเพราะพี่สาวของเธอ พอผม

เห็นเชอลีนอยู่กับคุณในข่าว ผมยอมหักหลังเชอร์รี่

ถ้าผมจะได้เชอลีนคืนมาครับ เพราะเชอร์รี่กับคุณ

ก็ต้องแต่งงานกัน คุณได้เจ้าสาวของคุณคืน

ส่วนผมก็ได้คนที่ผมรักคืน เราวินๆทั้งคู่ไงครับ

“เชอลีนเป็นของผม” เอริค ตอบประโยคสั้นๆ

“ผมไม่เข้าใจ..คุณมาตามหาเชอร์รี่ เพื่อแต่งงาน

แล้วทำไมคุณถึง..

เอริค พูดแทรกขึ้น “ ก็เพราะคุณพาเธอหนีไป

ทำให้ผมได้พบเชอลีนและเชอลีนเป็นของผม

หวังว่าคุณจะเข้าใจและไม่ต้องติดต่อมาอีก”

เอริค วางสาย ยื่นมือถือคืนโทมัส “ฉันจะไม่รับสาย

นี้อีก..จัดการให้ด้วย” โทมัสรับมือถือ “ครับนาย”

เอริค ลงนั่งเก้าอี้ริมสระ มองเชอลีนที่ยังว่ายน้ำอยู่

กลางสระ หึหึ จะมาขอแลกตัว วินๆทั้งคู่งั้นหรอ

ฝันไปเถอะ ฉันจะไม่ให้เธอไปไหนทั้งนั้น เชอลีน!!