รักต่างวัย..ขวัญใจมาเฟีย

มาทำงานเพื่อใช้หนี้

++เพนท์เฮ้าส์++

เอริค สั่งลูกน้องเสร็จ เดินกลับมาตรงที่หญิงสาว

นั่งอยู่ในชุดนักศึกษาที่เขาเจอเธอตอนเช้า..แชทให้

โทมัสหาชุดมาให้เธอเปลี่ยนด้วย..เอริค ยืนมอง

หญิงสาวตรงหน้าอยู่เงียบๆ ครุ่นคิดว่าเขาจะทำ

ยังไงดี เพราะทุกอย่างดันมาผูกอยู่ในปมเดียวกัน

หมด เด็กผู้หญิงที่เขาอยากรู้จัก กลับเป็นลูกสาว

ของคนที่เขาตามหาอยู่และเป็นน้องสาวต่างมารดา

ของว่าที่เจ้าสาวเขาอีก..

“อยากแกะผ้าปิดตาออกไหม” เอริค เอ่ยถาม

“อยากค่ะ” พยักหน้าเบาๆ

เอริค แกะเชือกที่มือข้อมือของเธอออก

“ฉันแกะเชือกแล้ว เธอเปิดตาเองเลยสิ”

เชอลีน ค่อยๆแกะผ้าปิดตาออก มองคนที่อยู่ตรง

หน้าอย่างช้าๆ “เอ๊ะ นั่นคุณคนเมื่อเช้า” มองรอบๆ

นี่มันที่ไหนกันค่ะ

“เพนท์เฮ้าส์ของฉันเองและมันเป็นที่ ที่เธอจะไม่มี

ทางหนีออกไปได้ ถ้าฉันไม่อนุญาต”

ทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟา จ้องมองหญิงสาวตรงหน้า

“เธอทำงานอะไรบ้าง รายได้เท่าไหร่”

“ฉันทำ..

เอริค พูดแทรกขึ้น

“พูดแทนตัวเองว่าหนูแบบเมื่อเช้าสิ”

“อ่อ ได้ค่ะ” พยักหน้ารับ

“หนูทำงานพาร์ทไทม์เอกสารบัญชีที่ไนท์คลับ

แล้วก็รับติวหนังสือวิชาคณิตกับอังกฤษของเด็ก

ประถมค่ะ รายได้ประมาณ 2-3 หมื่นค่ะ”

“พ่อเธอติดหนี้ฉัน 200 ล้าน รายได้ 2-3 หมื่น ต้อง

ใช้หนี้กี่ชาติถึงหมดล่ะ”

“เดี๋ยวหนูจะดร็อปเรื่องเรียนไว้ก่อนค่ะ แล้วหางาน

ทำมากขึ้น รายได้จะมากกว่านี้แน่นอนค่ะ”

“เธอยังเรียนอยู่ งานที่ไหนจะรับเด็กน้อยอย่างเธอ”

ใบหน้าสวย ขมวดคิ้ว อย่างคิดหนัก

“หนูคิดว่าจะไปทำงานพวก PR ที่ไนท์คลับ น่าจะ

พอได้เงินมากขึ้นและไม่ต้องใช้วุฒิการศึกษาค่ะ”

“คิดจะขายเรือนร่างเพื่อหาเงินงั้นสิ”

“ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ ไนท์คลับที่หนูรู้จัก ปลอดภัยค่ะ”

“หยิบมือถือของเธอขึ้นมา แล้วโทรไปลาออกจาก

งานไนท์คลับนั้นซะตอนนี้” เอริค ออกคำสั่ง

“แต่!!!” ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ “โทรเดี๋ยวนี้”

“ ค่ะๆ ทะ..โทรแล้วค่ะ ” เลื่อนหาเบอร์อย่างรนราน

ก๊อกๆๆๆ ขออนุญาตครับนาย..โทมัส เดินเข้ามา

พร้อมถุงอาหารขนาดใหญ่และถุงกระดาษ

“ผมเทใส่จานให้เลยนะครับ” โทมัส เอ่ยถาม

“ไม่ต้อง กลับไปพักได้” ผู้เป็นนายออกคำสั่ง

โทมัส เดินกลับ..พร้อมเหลือบมองเด็กคนนั้นที่ถูก

แกะเชือกและผ้าปิดตาออกแล้ว กำลังกดโทรศัพท์

ก่อนจะเดินผ่านไป..เจ้านายคิดจะทำอะไรกันแน่

เชอลีนได้โทรไปหาแดนนี่เพื่อขอลาออกจากงาน

พาร์ทไทม์ตามที่เอริคสั่ง..ทำให้แดนนี่ถึงกับหัวเสีย

พร้อมเสนอเงินให้มากขึ้น แต่เชอลีนก็ปฎิเสธไป

อย่างเสียดาย..เอริค ที่นั่งฟังเพื่อนสนิทเสนอเงิน

จำนวนมากเพื่อให้เชอลีนทำงานต่อ เขาก็รู้ทันทีว่า

เพื่อนของเขาคงจะชอบเด็กคนนี้มากจริงๆ หาก

แดนนี่รู้ว่าทั้งหมดนี้ เป็นฝีมือของเขา เงินจำนวน

200 ล้านที่เขาแกล้งเด็กคนนี้ แดนนี่คงเอามากอง

ให้เขาเป็นแน่เพื่อเอาตัวเด็กคนนี้ไป..

“ลาออกแบบนี้ หนูจะหาเงินจากที่ไหนมาใช้หนี้ให้

คุณค่ะ” ก้มหน้าอย่างคิดไม่ตก

“เธอเก่งเอกสาร ก็มาทำงานให้ฉัน ฉันจะจ่ายให้

เธอสัปดาห์ละ 5 หมื่น แต่ถ้าเธอคิดหนี ฉันจะคิด

เงินเธอครั้งล่ะ 1 ล้านบาท”

“คุณพูดจริงหรอค่ะ” เชอลีน ใบหน้าสวย เผลอ

ยิ้มอย่างดีใจ เผยความสดใสให้คนที่กำลังมองอยู่

“ฮึ่ม!! ” เอริคเรียกสติตัวเองที่หลุดลอยไปกับรอย

ยิ้มสดใสของหญิงสาวตรงหน้า

“ก่อนอื่น เธอไปเทอาหารใส่จานให้ฉันก่อน”

เชอลีน ลุกขึ้นยืน “ได้เลยค่ะ รอสักครู่” ก้าวเดินไปที่

โต๊ะกินข้าวที่มีถุงอาหารวางอยู่ เชอลีน แกะอาหาร

ใส่จานอย่างชำนาญ อาหารน่ากินทั้งนั้นเลย แอบ

กลืนน้ำลายด้วยความหิว..เชอลีน จัดวางจาน

อาหารทั้งหมดบนโต๊ะอย่างเรียบร้อย..เดินถอยห่าง

ออกจากโต๊ะอาหาร “อาหารพร้อมทานแล้วค่ะ”

เชอลีน หมุนตัวเดินกลับไปนั่งที่เดิม

“ไม่หิวหรือไง” เอริค เดินตรงไปที่โต๊ะอาหาร

ก่อนจะหันกลับมามองหญิงสาวที่เดินกลับไปนั่ง

อยู่ที่เดิม “คุณทานก่อนเลยค่ะ ถ้าอาหารเหลือหนู

ขอได้ไหมค่ะ” เอริค นิ่งคิด..นี่มิสเตอร์เชาว์รักลูก

ไม่เท่ากันหรือไง ลูกสาวคนโตมีชีวิตหรูหราบนIG

แล้วทำไมลูกสาวคนเล็กถึงมีชีวิตลำบาก ทั้งๆที่

มีพ่อคนเดียวกัน อีกอย่างตระกูลแวนส์สันก็ร่ำรวย

พอๆกับตระกูลของเขา แต่เด็กคนนี้กลับมีชีวิตที่

แตกต่างจากพี่สาวเป็นอย่างมาก แต่รูปร่าง

หน้าตา ผิวพรรณ คำพูด นิสัย และความฉลาด

ของเด็กคนนี้ ช่างดูดีกว่าพี่สาวของเธอ เอริค

ให้ลูกน้องตามติดชีวิตของว่าที่เจ้าสาวมาสักพัก

พอจะรู้การใช้ชีวิตของเธอ และเขาก็มีเข้าไปส่องดู

ในไอจีบ้าง จึงพอมองออกว่าพี่กับน้อง นอกจากจะ

มีหน้าตาไม่เหมือนกันแล้ว ทั้งนิสัย การใช้ชีวิต

ที่ต่างกันมาก “ก็มากินพร้อมกันสิ ฉันไม่ชอบนั่ง

กินข้าวต่อหน้าคนที่พึ่งท้องร้องเพราะหิวหรอกนะ”

“มาสิ หรือ ต้องให้ฉันเดินไปลากเธอมา”

เชอลีน เดินตรงมาอย่างว่าง่าย เทข้าวใส่จาน

แล้วลงนั่งเก้าอี้มุมสุด “คุณไม่นั่งหรอค่ะ” เอริค

ส่ายหน้า แอบขำในลำคอ นั่งลงเก้าอี้ประจำ

เชอลีน นั่งก้มหน้าทานอาหารอย่างเงียบๆ เอริค

ตักอาหารไป เหลือบมองหญิงสาวไป

“มันมีอะไรอยู่ในจานหรอ ถึงก้มมองมันตลอด”

เชอลีน เงยหน้าขึ้น “เอิ่ม..หนูไม่รู้ต้องมองอะไรค่ะ”

“พรุ่งนี้มีเรียนกี่โมง”

“มีเรียน 9 โมงเช้าค่ะ..แต่หนูจะไปดร็อปไว้ก่อนค่ะ”

“ทำไมล่ะ..อยากเป็นหมอไม่ใช่หรือไง”

“ก็พ่อของหนูติดหนี้คุณอยู่..แล้วที่คุณให้ลูกน้อง

จับตัวหนูมาเพราะต้องใช้หนี้ระหว่างตามหาพ่อกับ

พี่สาวของหนูไม่ใช่หรอค่ะ” เชอลีน ขมวดคิ้ว

“ถ้าฉันเจอพี่สาวของเธอ ทุกอย่างก็จบ เธอก็จะ

เป็นอิสระ กลับไปใช้ชีวิตแบบที่เธอต้องการ”

“จริงหรอค่ะ” เชอลีน เผลอยิ้มกว้าง แววตาเป็น

ประกาย เอริค เผลอยิ้มมุมปากอย่างไม่รู้ตัว

“ฮึ่มมม!! งั้นพรุ่งนี้ก็ไปเรียนสิ เผื่อเจอพี่สาวของเธอ

เร็ว เธอจะได้ไม่ต้องขาดเรียน”

ยกมือไหว้ “ขอบคุณมากค่ะ..ถ้าพี่รี่เห็นคุณต้องรีบ

มาเจอคุณและแต่งงานกับคุณแน่นอนค่ะ”

“ทำไมล่ะ” เอริค สงสัย

“ ก็พี่รี่ชอบคนหล่อไงค่ะ คุณก็หล่อมากๆด้วยค่ะ”

เชอลีน พูดจบ ตักข้าวกินไปอย่างเงียบๆ

“ หึหึ..ยัยเด็กคนนี้แกล้งพูดชมฉันหรือเปล่า

หล่อมากๆ งั้นหรอ” เอริค ส่ายหน้าเบาๆ

เขาใช้เวลาในการกินอาหารมื้อนี้ได้ยาวนานที่สุด

เหมือนชีวิตนี้ไม่ได้เร่งรีบอะไร..หลังทานอาหาร

เสร็จ เชอลีนเก็บโต๊ะ ล้างจานอย่างเรียบร้อย

“ในถุง มีเสื้อผ้าของเธอ รีบไปอาบน้ำและนอนซะ”

“คุณให้หนูนอนในห้องนั้นได้หรอค่ะ” เชอลีน

มองไปที่ห้อง สลับกับหน้าคนสั่ง

“อืม..พรุ่งนี้เช้าจะให้รถไปส่งที่มหาลัย“ พูดจบก็เดิน

แยกขึ้นไปห้องนอนชั้นบนทันที

++รีสอร์ทบนเกาะส่วนตัวของธีภพ++

“ขอบคุณพี่ภพมากนะคะ ที่ช่วยรี่กับพ่อ”

“ก็รี่เป็นแฟนของพี่ พี่ก็ต้องช่วยรี่อยู่แล้ว ว่าแต่

น้องเชอจะไม่เป็นอะไรจริงๆใช่ไหม ทิ้งไว้แบบนั้น

ถ้าพวกนั้นเกิดทำร้ายเธอล่ะ”

“ยัยเชอไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ พี่ภพไม่ต้องเป็นห่วง

ยังมีมาวินอยู่ทั้งคน รี่มองออกว่ามาวินชอบยัยเชอ

ยังไงมาวินก็ต้องช่วยยัยเชอได้แน่นอนค่ะ”

เชาว์ ผู้เป็นพ่อ..ได้แต่นั่งถอนหายใจอย่างรู้สึกผิด

ที่ตัดสินใจหนีมาแบบนี้ โดยทิ้งลูกสาวคนเล็กให้

เผชิญชะตากรรมเพียงลำพัง ได้แต่หวังว่าเอริคจะ

ไม่โหดร้ายถึงขั้นทำร้ายยัยเชอลูกของพ่อนะ

เชอเป็นเด็กฉลาด น่ารัก พ่อหวังว่าเชอ จะเอาตัว

รอดในเหตุการณ์นี้ได้..

++เพนท์เฮ้าส์++

ห้องที่แสนหรูหรา สะดวก สบาย แต่กลับรู้สึกเหงา

อย่างบอกไม่ถูก เชอลีนอาบน้ำเสร็จ ก็เดินออกมา

เอาชุดนักศึกษาใส่เครื่องปั่นแห้ง เชอลีนลงนั่งรอ

ข้างๆเครื่องซักผ้าจนเผลอหลับไป เอริค ได้ยินเสียง

เครื่องปั่นผ้า จึงเดินลงมาดู เห็นหญิงสาวนั่งหลับ

อยู่ข้างๆเครื่องที่ดังและสั่นสะเทือน

“เธอหลับไปได้ไง เครื่องปั่นผ้าดังขนาดนี้ ”

เขา มองซ้าย มองขวา ลงนั่งยองๆ จ้องมองใบหน้า

หญิงสาวที่สวยแม้กระทั่งตอนหลับ..มีคุณหมอสวย

ขนาดนี้ โรงพยาบาลคงวุ่นวายน่าดู หึหึ!!!