ตอนที่ 33 พี่ชายที่ตายไปแล้ว
"คิดถึงพี่ไหม"
...
เพียงประโยคเดียว
...
ทำให้อรอนงค์ทรุดลงกับพื้น
...
น้ำตาไหลออกมาราวกับเขื่อนแตก
...
ส่วนวรากร
...
ชายผู้ไม่เคยหวาดกลัวสิ่งใด
...
กลับหน้าซีดลงอย่างเห็นได้ชัด
...
ราวกับกำลังเห็นผี
...
นลินมองทั้งสองคน
...
หัวใจเต้นแรง
...
เพราะนี่เป็นครั้งแรก
...
ที่เธอเห็นคนทั้งคู่
...
หวาดกลัวจริง ๆ
...
"เขาเป็นใคร"
...
เธอถาม
...
ไม่มีใครตอบ
...
บนหน้าจอ
...
ชายคนนั้นยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้
...
ใบหน้าครึ่งหนึ่งจมอยู่ในเงามืด
...
มีเพียงรอยยิ้ม
...
ที่ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
...
รอยยิ้มที่ไม่อบอุ่น
...
แต่เย็นเยียบ
...
เหมือนสัตว์นักล่า
...
ที่กำลังสนุกกับความหวาดกลัวของเหยื่อ
...
"เวลาผ่านไปเร็วจริง ๆ"
...
เสียงนั้นดังขึ้น
...
"สามสิบปีแล้ว"
...
"แต่พวกเธอยังดูเหมือนเดิม"
...
อรอนงค์ร้องไห้หนักขึ้น
...
ก
