ตอนที่ 50 เด็กผู้หญิงหลังประตูโอเมก้า
"พี่นลิน..."
...
"ช่วยมาเปิดประตูให้หนูหน่อยได้ไหม"
...
เสียงเด็กผู้หญิง
ดังผ่านโทรศัพท์
...
ใส
...
นุ่มนวล
...
เหมือนเด็กธรรมดาคนหนึ่ง
...
แต่ในวินาทีนั้น
...
เลือดในกายของทุกคน
...
กลับเย็นเฉียบ
...
นลินตัวแข็ง
...
เพราะเธอไม่รู้จักเสียงนี้
...
แต่หัวใจกลับเจ็บแปลบ
...
เหมือนเคยได้ยิน
...
เคยได้ยินมานานมากแล้ว
...
นานจนจำไม่ได้
...
"เธอเป็นใคร"
...
นลินถาม
...
เสียงสั่น
...
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง
...
ก่อนเสียงหัวเราะเบา ๆ
...
จะดังขึ้น
...
"หนูเหงา"
...
"หนูอยู่คนเดียวมานานมาก"
...
หัวใจของนลินเต้นแรง
...
เพราะเด็กคนนั้น
...
ไม่ได้ตอบคำถาม
...
และนั่นน่ากลัวกว่า
...
"ตอบฉัน"
...
"เธอเป็นใคร"
...
คราวนี้
...
ปลายสายเงียบไปนานกว่าเดิม
...
ก่อนตอบ
...
ด้วยน้ำเสียงที่เศร้าลง
...
"พี่จำห
