“เหตุใดนางถึงได้ทุกสิ่งที่ข้าปรารถนา ทั้งที่ข้าเหนือกว่านางทุกด้าน!” เสียงกรีดร้องของหลินเสวี่ยถง ยังคงก้องอยู่ในใจของข้ารับใช้
เพราะความริษยา นางจึงวางแผนจะทำลายชื่อเสียงอีกฝ่ายในวันแต่งงานของตนเอง
เวลาผ่านไปไม่นาน สาวใช้ของหลินเสวี่ยถง ได้ถือกาสุราตรงมายังโต๊ะที่เซี่ยหรงเหยาและว่านหนิงอวิ๋นนั่งอยู่
“โอ๊ะ! ขออภัยเจ้าค่ะ บ่าวมิได้ตั้งใจ!” นางร้องเสียงหลงก่อนจะล้มลง ทำให้สุราหกรดเปรอะทั่วชุดของเซี่ยหรงเหยา สายตาของแขกในงาน ต่างหันมามองพวกเขาเป็นตาเดียว
“บ่าวขออภัยจริงๆ เจ้าค่ะคุณหนู บ่าวมิได้ตั้งใจ” สาวใช้นางนั้นมีท่าทีลนลานจนดูน่าสงสาร
“เจ้าทำงานของเจ้าอย่างไร! ดูสิ ชุดคุณหนูของข้าเปรอะเปื้อนหมดแล้ว ซุ่มซ่ามเช่นนี้เจ้าชดใช้ไหวหรือไม่” ไป๋ไช่ที่ยืนอยู่ด้านหลังตำหนิสาวใช้นางนั้นเสียงดัง เซี่ยหรงเหยาเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะถอนหายใจออกมา
“ไม่เป็นไร ข้ามีชุดมาเปลี่ยน” หญิงสาวพยักหน้าให้ไป๋
