Chapter 90
LALAINE'S POV
5 months later.
Tuluyan pang nag papagaling ang aking anak sa Hospital sa pag kakatama ng bala sa kanyang tagiliran. Maayos na ang kalagayan ni Denver at tuluyan na din nag hilom ang kanyang mga sugat. Ang nilaan niyang buwan sa Hospital, iyon din ang kasabayan na pag chemotherapy niya para sa ganun lumakas-lakas naman siya sa kanyang susunod na treatment.
Naka-upo ang anak ko sa wheelchair at tulak-tulak ko ito sa likuran para maging gabay na idala siya sa isang silid kong saan gaganapin ang kanyang gamutan. Ito na ang naka takdang araw na mag sasagawa na ang mga doktor ng bone marrow transplant para sa anak ko, at ito rin ang tanging paraan para gumaling na siya.
Mag kasama kami ni Connor na mag lalakad at tulak-tulak ang wheelchair. Habang naka upo ang anak
