Sabah, Gökçe Yalısı'na gergin bir sessizlikle doğdu. Arda ve Leyla, geceyi Hülya'nın yanında geçirdikten sonra şafak sökmeden yalıya dönmüşlerdi. Kimse onları fark etmemişti. Ama bu sessizlik, fırtınanın habercisiydi.
Arda, odasında duş alırken aklından binbir plan geçiyordu. Hülya'nın anlattıkları, ailesinin ne kadar karanlık olduğunu bir kez daha göstermişti. Ama şimdi önünde bir seçim vardı: Ya sessiz kalıp bu kirli oyunun parçası olacaktı ya da adaleti sağlayıp ailesini yıkacaktı. İkisi de can acıtıcıydı.
Kapısı vuruldu. İçeri giren Ufuk'du. Yüzünde o her zamanki sinsi gülümseme vardı.
"Hayırlı sabahlar kardeşim," dedi Ufuk, koltuğa kurularak. "Dün gece neredeydin? Seni yemekte göremedik."
Arda, bornozunu sıktı. "İşlerim vardı. Holdingle ilgili bazı acil meseleler."
Ufuk, alaycı b
