เวลาห้าทุ่มหลังจากถูกเมียกับน้องสาวโทรตามไม่หยุดจนในที่สุดก็มาถึงบ้าน
ร่างสูงเดินเซเข้ามาในบ้าน เขาไม่ได้เมามากแค่มึนๆ ส่วนคนที่เมามากคือเพื่อนสนิทเพราะสองคนนั้นไม่อยากให้เขาเมาจึงรินเหล้าให้แค่พอประมาณเพราะเขาต้องขับรถกลับเอง
“อือหื้อ กลิ่นเหล้าหึ่ง ไปเจอเพื่อนแก๊งนี้ทีไรเมามาตลอด เลิกได้เลิกคบไปเลยนะ “น้ำหวานเดินเอามือปิดจมูกเข้าไปหาพี่ชาย เธอไม่ชอบเพื่อนของเฮียเพราะชอบชวนกันกินเหล้า ยิ่งไอ้พี่เอื้อตัวดีเลย ชอบชวนพี่ชายเธอกินเหล้าตลอด ทำตัวเป็นพวกขี้เมา
“เฮียไม่ได้เมา” เงยหน้ามองน้องสาวตาขวาง คนอะไรบ่นได้ทุกเวลาใครได้เป็นผัวอกแตกตาย
“พี่ขุนไหวไหม” ช่อฟ้ารีบเข้าไปช่วยพยุงสามีกลัวล้ม
“พี่ยังโอเค ไม่ได้เมา” เห็นหน้าเมียแล้วยิ้มได้ ยิ่งตอนนี้เมานิดๆ ในหัวก็มีแต่หน้าเมีย ต้องอย่างนี้สิเขาถึงเรียกเมียที่ดีเป็นห่วงเป็นใยผัว เห็นแล้วชื่นใจ…
น้ำหวานได้แต่ส่ายหน้า มองพี่ชายกับพี่สะใภ้เดินขึ้
