Chapter 7
Sinag ng araw mula sa isang awang ang gumising sa akin, tahimik na ang buong lugar at wala na rin tao sa buong lugar tanging ako lang na walang saplot ang naiwan. Marahan na tumayo ako upang abutin ang bag sa taas ng lamesa, masakit parin ang aking buong katawan dahil sa nangyari pati na rin ang aking kaselanan.
Hindi maiwasan na manubig na naman ang aking mga mata ng maalala ang nangyari. Walang awa akong binaboy ng lalaking 'yon at walang ni isa ang dumating para tulungan ako.
"Hello, Leah?" bati ko ng agad na sumagot si Leah sa tawag ko. Alam ko na s'ya lang ang tao na makakatulong sa akin sa ganitong sitwasyon at alam ko na s'ya nalang ang nag-iisang kaibigan na pwede ko pagkatiwalaan.
"Preets? Anong nangyari sayo?" nag-aalala nitong tanong mula sa kabilang linya.
"Tulun
