"Vaha..." diye fısıldadı. Kendi bile zor duymuştu sesini. Bir adım attı Vaha'ya doğru. Boştaki elini Vaha'ya doğru kalırdı. Kapalı gözlerle başını kaldırıp elini onun göğsüne bıraktı.
Vaha'da ise ipler kopmuştu çoktan. Ne olduğunu, ne yaşadığını bilmiyordu. Göğsünde çok tuhaf şeyler oluyordu sanki. Nefes alamıyor gibi hissetmişti birden kendini. Normal miydi bunlar? Vaha daha önce hissetmemişti hiç. Baran yanında olsa ona sorardı en azından ama şuan ne tepki vereceğini şaşırmıştı.
Nare başını yana eğdi hafifçe. Kapalı göz kapaklarının altındaki gözleri sabit durmuyordu. Sanki onlar bile Vaha'yı görmek için can atıyordu. "Seni görmek istiyorum."
Durdu zaman, ikisi de nefes almayı bıraktı sanki. Vaha ne diyeceğini, nasıl cevap vereceğini bilemedi. Şimdi hazır değildi... Belki bir gün o
