6 กลัวก็ออกไป

1323 Words

“นายครับ เจอผู้หญิงคนนี้แอบอยู่หน้าประตู ท่าทางมีพิรุธ ให้ผมจัดการยังไงดีครับ” ไซเรนรายงานเสียงเรียบ ก่อนหลบไปยืนข้างๆปล่อยให้เจ้านายมองหญิงสาวตรงหน้าจากหัวจรดเท้า สายตาคมดั่งใบมีดกวาดผ่านร่างบางในชุดเกาะอกสีเข้มแนบเนื้อ หน้าอกกลมโตโผล่พ้นทะลักขึ้นมาขาวนูนยั่วยวนสายตา ทำคนที่กำลังมีความต้องการอยู่ก่อนต้องกำมือแน่น แทบควบคุมร่างกายไม่อยู่ “คุณเป็นใคร” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเพียงแผ่วเบาและขาดห้วง เธอกลืนน้ำลายก่อนรีบพูดรัว ยังไม่ทันที่สมองจะประมวลคำพูดด้วยซ้ำ “ฉะ…ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนะคะ! ฉันแค่เดินหลงเข้ามา เข้าผิดทางจริงๆค่ะ” คิ้วเข้มของเขายกขึ้นเหมือนไม่เชื่อสักนิด แล้วก้าวเข้ามาใกล้ ระยะประชิดแบบที่ทำให้เธอถอยจนแผ่นหลังชนประตู “หลงเข้ามาเหรอ” เขาถามเสียงเรียบเย็น “คุณคิดว่าผมเชื่อไหม” เมล์ลินหน้าเหวอ พยายามกลั้นหายใจไม่ให้เสียอาการไปมากกว่านี้ “ฉันหลงเข้ามาจริงๆนะคะ!” เมล์ลินย้ำเสียงสั่นจนดูน่าสงสัย ก่อนเงยหน้าสบตากับร่างสูงใหญ่ตรงหน้า แต่สิ่งที่ทำให้เธอหน้าร้อนผ่าว…คือดวงตาคมที่กวาดผ่านหน้าอกและเอวของเธอ เหมือนเขากำลังพยายามหักห้ามบางอย่างอยู่ “เอาตัวเธอออกไป” เขาสั่งลูกน้องเสียงเรียบ พร้อมหันหลังให้เธอ ไซเรนกับพยัคฆ์รีบขยับเข้ามาใกล้ เตรียมลากเธอออกไปตามคำสั่ง เมล์ลินตกใจ รีบโพล่งขึ้นเสียงดัง “ไม่นะ! ฉันออกไปไม่ได้จริงๆ! ข้างนอกมีคนตามหาฉันอยู่!” คำว่าตามหาทำให้ปลายคิ้วของเขากระตุก เท้าที่กำลังจะขยับเดินหยุดชะงักทันที “หยุด” เขาหันไปสั่งลูกน้อง ก่อนหันกลับมาจ้องเธออีกครั้ง “ข้างนอก…มันตามหาคุณทำไม” เมล์ลินเม้มปาก ก้มหน้า พูดไม่ออก เขาเอียงคอเล็กน้อย เสียงเข้มกดต่ำคาดคั้นสุดๆ “ถ้าไม่พูดความจริง ผมจะให้ลูกน้องลากคุณออกไปเดี๋ยวนี้” เมล์ลินสะดุ้ง ใจเต้นแรงจนแทบหายใจไม่ออก ก่อนตัดสินใจโพล่งออกมาในทีเดียว “ฉัน…หนีเสี่ยเล้งมาค่ะ” สายตาคมของเขานิ่งขึ้นทันที “ฉัน…จำเป็นต้องใช้เงิน ก็เลยตกลงจะเป็นของเขาคืนหนึ่ง” เสียงเธอสั่น “แต่พอถึงเวลา ฉันทำใจไม่ได้…เลยหนี เสี่ยเล้งไม่ยอมค่ะ ฉันก็เลย…เอ่อ…กระแทกเข้ากล่องดวงใจ แล้ววิ่งหนีมาที่นี่…” หลังเธออธิบายจบ ทุกอย่างก็เงียบลงอีกครั้ง หมอหนุ่มนิ่งไปเหมือนกำลังใช้ความคิด “เสียนั่นจ่ายเท่าไหร่” คำถามเรียบๆ แต่ทำเอาเธอสะดุ้งและก้มหน้าลงต่ำยิ่งกว่าเดิม “เจ็ดหมื่นค่ะ…” เขาพยักหน้าช้าๆ “แล้วทำไมถึงไม่เอา” “ฉัน…ไม่รู้ค่ะ” เธอกลืนน้ำลาย “มันทำไม่ได้” สายตาคมของเขาขยับเล็กน้อย ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เธอถึงกับเงยหน้าขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว “แล้วถ้าผมให้แสนหนึ่งล่ะ” “ไม่ค่ะ!” เมล์ลินเงยหน้าปฏิเสธทันที รวดเร็วและเสียงดังเกินที่ตั้งใจ “ฉันไม่อยากทำแล้ว ฉันเปลี่ยนใจแล้วจริงๆ ค่ะ” เขานิ่ง…แต่สายตาที่สบกันชัดๆทำให้เธอใจสั่น ในระยะใกล้แบบนี้ เธอเพิ่งเห็นว่าเขาหล่อราวรูปสลัก ผิวแน่น ดวงตาคมลึกแบบที่มองทะลุไปถึงความคิดของเธอ และชุดคลุมของเขาก็เผยกล้ามอกเป็นแนวสันที่ทำให้เธอหน้าแดงอย่างควบคุมไม่ได้ เขาเอียงคอถามเสียงเรียบ “ไม่ทำจริงเหรอ” เธอพยักหน้าเบาๆ อย่างไม่แน่ใจ พักหนึ่งหมอหนุ่มจึงสั่งเสียงนิ่ง “งั้นก็เอาตัวเธอออกไป” ลูกน้องสองคนขยับทันที “ไม่นะคะ!” เมล์ลินร้องลั่น “อย่าเพิ่งไล่ฉันออกไป! คนของเสีายที่อยู่ข้างนอกมันจะจับฉันจริงๆ!” เขามองเธอนิ่งๆเหมือนกำลังชั่งใจ “อยู่ในนี้หรือไปให้มันลากตัวข้างนอก ก็ตัวคุณเองต้องเลือก” เธอหลับตาแน่น พยายามคิด ก่อนเงยหน้าขึ้นถามเสียงเบาและสั่น “คุณจะให้ฉันแสนหนึ่งจริงไหม” เขาไม่ตอบ แค่พูดเรียบๆกับลูกน้อง “เอาเช็คมา” ไซเรนหยิบสมุดเช็คมาให้ มาเฟียหนุ่มเซ็นชื่อทันทีแล้วยื่นกลับ ลูกน้องก้าวมายื่นเช็คให้เธอทันที “นี่ครับ เช็คหนึ่งแสนบาท” เมล์ลินรับมาด้วยมือสั่น อ่านรายละเอียดชัดทุกตัวอักษร ก่อนเม้มปากแน่นแล้วเงยหน้า “ตกลงค่ะ” อย่างน้อยเขาก็ไม่แก่เหมือนเสี่ยเล้ง และ…น่ากลัวก็จริง แต่หล่อจนเธอใจสั่น ขนาดยืนอยู่ในระยะไม่ประชิดนัก เธอยังได้กลิ่นหอมจากตัวเขาเลย “ออกไป” ลูกน้องสองคนโค้งศีรษะแล้วเดินออกจากห้อง ทิ้งให้ในห้องเหลือเพียงเขากับเธอ ประตูปิดลงดัง ปัง พรึบ… “ว้าย!!!” เมล์ลินที่มองตามแผ่นหลังของบอดี้การ์ด ยังไม่ทันได้หันกลับมาด้วยซ้ำ ก็ถูกมือหน้าของมาเฟียหนุ่มกระชากให้ทาบทับบนตัว กลางที่นอนใหญ่ มือเล็กรีบดันหน้าอกแกร่งเอาไว้ แต่ส่วนล่างระหว่างเธอกับเขานั้นแนบชิดกัน จนเธอรู้สึกได้ถึงความตุงที่ทิ่มชนตรงเนินเนื้อของเธอพอดี เมล์ลินกลืนน้ำลายอึกใหญ่ มันตื่นเต้นจนเธอทำตัวไม่ถูก “เดี๋ยวก่อนค่ะคุณคือ…/กลัวเหรอ ถ้าไม่กล้าก็ออกไป ก่อนที่ผมจะทนไม่ไหว ” พอเห็นอาการกล้าๆกลัวๆของเธอ เขาก็เอ่ยไล่เธออีกครั้ง และปล่อยมือจากกอดที่รัดเธอแน่นเมื่อก่อนหน้า เมล์ลินเม้มปากแน่น มองสบตากับเขาในระยะใกล้ “ ไม่กล้าก็ออกไป ผมจะได้หาคนใหม่” คำพูดทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความท้าทายเพิ่งหลุดจากริมฝีปากเขาเพียงไม่นาน หมับ! มือเล็กจับชุดคลุมเขาแน่น ก่อนจะแนบปากของตัวเองลงประกบปากเขาทันที จูบแรกเป็นเหมือนแรงกระแทกของความลนและความกลัว แต่วินาทีที่ริมฝีปากอุ่นของเธอแตะเข้ากับปากหยักของเขา เขาก็ขยับตอบทันที สองแขนแกร่งโอบรัดเธออีกครั้ง และบีบคลึงหนักหน่วงไปตามบั้นท้ายกลมกลึง ริมฝีปากแข็งแรงของเขาโต้กลับอย่างดุดัน บดเบียดกับปากของเธออย่างไม่ปราณี เมล์ลินเผลออ้าปากเพื่อหายใจ และนั่นเป็นจังหวะที่ ลิ้นของเขาสอดเข้ามาเกี่ยวกับลิ้นของเธอพอดี ความร้อนวิ่งแล่นวาบขึ้นไปถึงท้ายทอย เธอหลุดเสียงหายใจสั้นๆ ออกมาเมื่อปลายลิ้นของเขา เกี่ยว ลาก ไล่ตาม และกวาดชิม ไม่ปล่อยให้เธอได้หายใจ จ้วบ~จ้วบ~ เขาใช้มือใหญ่จับเอวเธอแน่น ดึงเธอเข้าหาตัวเองจนอกของทั้งคู่แนบสนิท ก้อนเนื้อกลมโตของเธอบดเบียดอกแข็งแรงของหมอหนุ่ม ลมหายใจของทั้งคู่สลับกันจนแยกไม่ออกว่าเสียงไหนเป็นของใคร ลิ้นของเขาสอดประสานกับของเธอในจังหวะที่ทำให้หัวใจเต้นแรงจนเหมือนจะหลุดออกมานอกอก ทุกครั้งที่เขากดจูบลึกลง เธอก็ยิ่งเผลอส่งเสียงครางเบาๆออกมาทีละนิด “อืม…” ร่างใหญ่พลิกตัวเองขึ้นบน เปลี่ยนเป็นเธอที่อยู่ใต้ร่าง เขาไม่รอช้าดึงชุดน้อยชิ้นของเธอออกอย่างใจร้อน จนในที่สุดร่างเล็กสุดยั่วยวนก็นอนเปลือยเปล่าขาวโพลนตรงหน้าเขา เรือนกายสวยงามที่ยังไม่มีใครเคยเห็น มันยังสวยงามและบริสุทธิ์ คุ้มค่ากับเงินที่เขาจ่ายไปจริงๆ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more