คำตอบที่เร่งด่วนเกินไปของเธอ ทำเอาหมอฮ่องเต้เงยหน้าขึ้นมอง ดวงตาคมฉายแววสงสัยเล็กน้อย ราวกับกำลังทบทวนคำตอบที่ได้ยิน
“เอ่อ…หนูหมายถึงอยากทำงานพาร์ทไทม์ค่ะ”
เมล์ลินรีบแก้คำพูด เหมือนเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองพูดไม่ครบประโยค
“มีตำแหน่งผู้ช่วยวิชาการ หรือจะเรียกว่างานเดินเอกสารก็ได้”
เขาอธิบายด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
“หน้าที่หลักคือ จัดแฟ้มประวัติผู้ป่วย นำเอกสารไปให้แพทย์เซ็น ประสานงานระหว่างวอร์ด และเตรียมข้อมูลเคสให้แพทย์”
เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อ
“ทำวันละสองถึงสามชั่วโมง หลังเลิกเวรหลัก สัปดาห์ละไม่เกินสามถึงสี่วัน แบบนี้คุณยังอยากทำอยู่ไหม”
“ทำค่ะ หนูอยากทำมากๆเลย”
เธอตอบแทบจะทันทีโดยไม่ต้องคิดซ้ำ
“ถ้างั้นก็เซ็นตรงนี้ เพื่อยืนยันตำแหน่ง”
เพราะอยากมีรายได้เสริมอย่างที่คิดไว้ เมล์ลินจึงรีบหยิบปากกาขึ้นมา เซ็นชื่อของตัวเองลงบนเอกสารโดยไม่ลังเล เพราะรู้ดีว่ายังมีนักศึกษาฝึกงานอีกหลายคนที่
