หลังเลิกงาน เมล์ลินก็รีบกลับมาที่หอพัก
พอเปิดประตูเข้าไป ก็เห็นใบพลูกำลังง่วนอยู่ในครัว
“กลับมาแล้ว ”
“ยัยเมล์แกทำอะไรอยู่ ทำไมกลับมืด ”
ใบพลูถามทั้งที่ไม่หันมามอง เพราะกลัวอาหารไหม้
“ก็ทำพาร์ทไทม์นะสิ แล้วแกทำอะไรหอมจังเลย”
“ ฉันทำข้าวผัดรอแก ฉันโทรหาแกแต่แกก็ปิดเครื่อง ว่าจะชวนไปซื้ออะไรมาทำกับข้าวกินนี่แหละ ”
“ โทษที พอดีฉันเห็นเบอร์ป้าโทรมา ไม่อยากรับก็เลยตัดปัญหาด้วยการปิดเครื่องไปเลย ”
เมล์ลินรีบตอบเพื่อนไปตามความจริง ออกมาจากบ้านหลังนั้นได้ จะเรียกว่าหลุดพ้นก็ไม่ผิด
“ ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้ว่าอะไรหรอก ดีแล้วแหละที่แกคิดได้แบบนั้น หมดเวรหมดกรรมต่อกันสักที
ต่อไปนี้ขอให้แกเจอแต่เรื่องดีๆบ้าง”
เมล์ลินยิ้มบางส่งให้เพื่อน
“ ฉันก็หวังอย่างนั้นแหละ ”
“มาๆ มากินข้าวกัน ฉันมีเรื่องอยากเม้าท์ให้แกฟังเยอะแยะเลย”
ใบพลูรีบตักข้าวผัดใส่จาน และชวนให้เมล์ลินรีบมากิน การฝึกงานวันแรกก็ต้
