“ฉันจะไปตรวจงานต่อแล้ว ขอบใจสำหรับกาแฟ”
บอกเพื่อนเสร็จ เขาก็เดินออกจากห้องตรวจไปทันที
“เอ้า…แค่นี้เองเหรอ แล้วมาบอกให้ฉันชงกาแฟให้ นายนี่มันจริงๆเลย”
เขาปล่อยหมอไอบ่นอยู่คนเดียว แต่ร่างสูงใหญ่สุดเนี้ยบก็เดินจากไป โดยไม่สนใจคำพูดนั้นแม้แต่นิดเดียว
เขาไม่ได้รุนแรงสักหน่อย เธอต่างหาก…ที่เป็นฝ่ายยั่วเขาก่อน
“นายครับ นายหญิงรออยู่ในห้องครับ”
เสียงบอดี้การ์ดดังขึ้นหลังเขากลับขึ้นมาที่ชั้น 29 ชั้นของผู้บริหารสูงสุด
ส่วนชั้นบนสุด ชั้นที่ 30 คือห้องพักของเขาเอง
เขามักจะพักที่นี่ เพราะงานหมอไม่มีใครรู้ได้เลยว่าเคสด่วนจะโผล่มาตอนไหน
แอ้ด…
“สวัสดีครับนายหญิง ลมอะไรหอบมาที่นี่ครับ”
หมอฮ่องเต้ทักผู้เป็นแม่ด้วยท่าทีผ่อนคลาย แต่สีหน้าของม๊ากลับเรียบขรึมผิดปกติ
เหมือนคนมีเรื่องอะไรในใจ
“นั่งก่อนสิ ม๊ามีเรื่องอยากคุยด้วย”
น้ำเสียงของม๊านิ่งอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน จนเขาต้องขยับไปนั่งข้างเธออย่างเ
