“หลีกไปค่ะ อย่าให้ฉันโมโหไปมากกว่านี้”
เมล์ลินน้ำเสียงจริงจัง จนเสี่ยต้องเบี่ยงตัวออกจากทางอย่างเสียหน้า
“เสี่ยจะรอหนูนะ เปลี่ยนใจวันไหนก็ติดต่อเสี่ยทันที”
เขาตะโกนไล่หลังมา แต่เธอไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง
เมล์ลินเดินเร็วๆมาถึงปากซอย รถแท็กซี่ก็มาพอดี และจอดเทียบให้ขึ้น
ปัง…
“เฮ้อ…จบกันซักที ถือว่าฉันทดแทนบุญคุณหมดแล้วนะ ถ้าต่อไปยังมายุ่งกับฉันอีก ฉันจะไม่ใจดีแล้ว”
เธอบ่นพึมพำเบาๆบนรถ ความโล่งใจค่อย ๆท่วมเข้ามา ต่อไปป้าลุงจะเป็นยังไง ก็ต้องจัดการชีวิตตัวเองแล้ว…เธอจะไม่รับภาระใครอีก
หอพักเวลาต่อมา
กว่าจะเคลียร์ทุกอย่างเสร็จ ฟ้าก็เริ่มมืด เพื่อนของเธอกลับมาจากเรียนพอดี ทั้งสามคนคุ้นชินกับการทำอาหารกินด้วยกัน วันนี้เลยเลือกเมนูง่ายสุดประหยัด ข้าวผัดใส่ไข่ล้วนๆ
ระหว่างกิน เพื่อนก็ถามเรื่องป้ากับลุง เธอจึงเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ฟัง
“นัดเสี่ยบ่อนไก่มาดูตัวฉันนะสิ แสบมากเลยป้าฉัน”
เ
