“เรื่องที่ม๊าหนักใจหนะ… เรื่องจริงป่ะ ปรึกษาเฮียได้นะ”
พอเฮเดนพูดแบบนั้น ฮ่องเต้ก็รู้ทันทีว่าหมายถึงเรื่องอะไร
“โถ่เฮีย… ผมจะเล่าให้ฟัง”
เขาถอนหายใจเบาๆ ความจริงเรื่องนี้ไม่ควรต้องอธิบายเลยด้วยซ้ำ
“วันนั้นเอเดียนเคืองตา แล้วให้ผมช่วยดูให้ จังหวะนั้นดันมีคนเดินมาเห็นเข้า เท่านั้นแหละ เอาไปลือกันทั้งโรงพยาบาลว่าผมชอบไม่ป่าเดียวกัน”
เขาพูดพร้อมทำหน้าเซ็ง
“แล้วม๊าก็ดันไปได้ยินเข้าอีก ม๊าเชื่อด้วยนะ คิดดูสิ”
“ฮ่าๆๆๆ / ฮ่าๆๆ”
ยังไม่ทันพูดจบ คนทั้งโต๊ะก็พากันหัวเราะลั่น
มีเพียงหมอหนุ่มที่นั่งทำหน้าเซ็ง ไม่เห็นจะตลกตรงไหนเลย
ใครจะขำก็ขำไปเถอะ เขาไม่ขำด้วยหรอก
‘ม๊านะม๊า… คุยกันสองคนไม่พอ ยังเอาไปเล่าให้เฮียฟังอีก เฮียเฮเดนรู้โลกรู้ไม่เกินจริง ’
“แต่เฮียได้ยินม๊าบ่นนะ”
เฮเดนพูดต่อ สีหน้ายังอมยิ้ม
“ตราบใดที่นายยังไม่มีแฟน ม๊าก็คงไม่สบายใจหรอก เดี๋ยวอีกหน่อยม๊าเค้าคงหาคู่ดูตัวให้ ฮึๆ”
น
