ครืด…ครืด…
ระหว่างที่กำลังนั่งกินข้าว มือถือของเมล์ลินก็สั่นขึ้น เธอเหลือบมองหน้าจอเพียงแวบเดียว ริมฝีปากเล็กก็คลี่ยิ้มกว้าง ก่อนจะรีบกดรับสายทันที
“ยัยฟาง…เป็นยังไงบ้าง”
{จะเป็นยังไงได้ล่ะ ก็คิดถึงแกสองคนน่ะสิ ฮือ…ห้องพักฉันเก่ามากอ่ะ}
“หือ…แบบนั้นแกต้องระวังตัวนะ รู้มั้ย”
{รู้แล้วๆ แต่เดี๋ยวรูมเมตก็มา ฉันรอรูมเมตอยู่ }
“มีอะไรก็รีบโทรหาพวกฉันทันที เข้าใจมั้ย”
{อืม…แค่นี้ก่อนนะ ฉันจะออกไปหาอะไรกิน}
“โอเค ดูแลตัวเองด้วย”
หลังวางสายจากเพื่อน ทั้งสองสาวก็รีบจัดการมื้ออาหารให้เสร็จ จะได้กลับไปเตรียมตัวต่อ เพราะยังมีอีกหลายอย่างที่ต้องทำ
เช้าวันต่อมา
“งื้อ…เมล์ลิน ทำไมพอแกใส่ชุดฝึกงานแล้วดูดีขนาดนี้อะ น่ารักไปหมดเลย”
สองสาวกำลังช่วยกันเช็กความเรียบร้อยให้กันและกัน เพราะวันนี้เป็นวันแรกของการใส่ชุดฝึกงาน เสื้อผ้า หน้าผม ทุกอย่างต้องเป๊ะ
“แกก็เหมือนกันแหละ น่ารักมากๆ ไปเถอะ เดี๋ยวสา
