Nagising ako sa isang mabining haplos, dahan-dahan kong idinilat ang aking mga mata at mukha ni Afzal ang aking nabungaran. Magkatabi kaming natulog sa maliit na kama. Ewan ko lang kung hindi ba siya nangalay buong magdamag. Wala namang problema sa akin dahil sanay na ako sa ganito. I kiss his lips at muling sumubsob sa dibdib niya habang ang aking braso ay yumapos sa baywang niya. “Hon, you wake up something.” Hayaan mo siya dahil hindi ka pa pweding makipagbakbakan ng pwersahan.....bahagya naman siya natawa sa sinabi ko. “But you can do something in your own way.” Ayoko dahil baka maging wild ako at mapahamak ka pa. Tumigil kana sa kakanasa mo diyan. May tamang panahon sa kahalayan ng utak mo. Ilang taon ka rin nagtiis, eh di lubusin mo na. “Hon, iba kasi noon dahil ini-imagine la

