Deceived

Fourteen

I looked at him. Nang makita ko kung gaano kasama ang tingin niya sa akin ay agad akong umiwas ng tingin at itinuloy ang pag-tulong sa pagluluto.

"Ako na po, Miss. Maupo nalang po kayo doon." Freeda said before getting the knife out of my hand.

Sinubukan kong tumulong pero pilit nila akong pinapaalis. Ayaw ko ngang umalis.

Tulog si Ashton dahil pagod na pagod na naman sa kakalaro. Napansin ko ang pag-akyat ni Byron sa taas habang nasa tenga ang cellphone. Lumingon siya sa direksiyon kaya agad akong umiwas ng tingin. Biglang tumambol ang puso ko sa kaba. Bakit pa para akong nagtatagong kriminal!

Sinilip ko king tuluyan na ba siyang nakaalis bago ako naghugas ng kamay. Kanina ko pa siya iniiwasan.

I still can't believe that we did that last night at ako na naman ang salarin. Hindi ko naman masisisi ang sarili ko. I have needs, too. Hindi lang naman lalaki ang nakakaramdam ng ganoon pero kaso napakamali ng desisyon ko.

Gusto kong kutusan ang sarili ko sa pagkaasar. Nagdesisyon akong umakyat ng hindi ko na siya makita. Alam kong kanina niya pa ako inaabangan upang kausapin pero heto ako at todo iwas sa kaniya. I'm not yet ready. Ni hindi ko alam ang sasabihin sa kaniya!

Lumiko ako at papasok sana sa kwarto ni Ashton pero may humila sa akin.

Byron's hand was wrapped aroung my arms while taking me inside his bedroom. My eyes widen when he closed the door, locked it and push me there to jail me. Ganitong ganito kami nagsimula kagabi!

He is tall and bulky. I am petite and I looked so small because of him. Sa liit ko ay nagagawa niya lang akong hilain at buhatin kung saan saan.

I'm still sore because I don't even remember kung anong oras kami natapos! Hindi siya tumitigil!

"Why are you ignoring me?" he looked at me... with piercing eyes.

"I-m n-not!" I want to curse myself when it turned out to be a soft answer. Ni walang paninindigan ang sagot ko!

Tumaas ang kilay niya habang matiim na nakatingin sa akin. Bumuntong hininga siya bago umayos ng tayo. His expression changed before getting something out of his pocket.

I saw a little velvet box. I was asthounded when I saw what is inside the box. It was a beautiful white gold ring. May isang malaking asul na bato sa gitna at napapalibuton iyon ng maliliit na diamonds. Bigla akong napalunok ng lingonin niya ako! Pakiramdam ko ay hindi ako makahinga!

They way he look at me...

Marahas niyang hinila ang kamay ko at itinutok ang singsing pero bago niya iyon maipasok ay agad kong nahila ang kamay ko sa gulat.

"Bakit iyan? Why are you putting it in my finger?! That is an engagent ring!"

Marahan ko siyang tinulak upang kumawala. Ipinaypay ko ang mga kamay sa mukha ko dahil pakiramdam ko ay hindi ako makahinga.

Is he trying to propose? Hindi naman siya nagtanong at bakit siya magpo-propose? Wala kaming relasyon? May anak lang kami at may... nangyari sa amin, yes, pero wala kaming relasyon!

"Bakit ka tumatanggi?! You promised last night that you'll marry me!"

Sa sobrang lakas ng boses niya ay para iyong nag-echo sa buong kwarto. My eyes widen at his sudden outburst.

I did?

"Ano bang sinasabi mo?!" ganti kong tanong sa kaniya dahil wala akong maalala. Ni hindi ko maalala na may pinagusapan kaming kasal at paniguradong hindi ako papayag!

Marahas niya akong tinignan. Sumandal siya sa pintuan habang pinagmamasdan ako. Pakiramdam ko ay nanliliit ako lalo sa mga tingin niya. May ipinangako ba talaga ako?

"Did you just used me and my body to satisfy your needs?" my eyes widen.

Isang masamang tingin ang ipinukol ko sa kaniya. How dare him!

"Wow! Sa pagkakasabi mo parang hindi mo ginusto!" balik ko sa kaniya. Hindi ako makapaniwala!

Ang kapal ng mukha niya. Pakiramdam ko ay nag-init ang buong katawan ko sa galit. Mahigpit niyang ikinuyom ang mga kamay. Hindi ko na napansin kung saan niya inilagay ang singsing.

"I will never touch you if you did not promise a marriage! Now, you don't even remember that you said yes!"

He was fuming mad. Sa ginagawa niya ay parang talagang ginamit ko siya at ang katawan niya. Wala akong maalala! Ni hindi ko maalala na tinanong niya ako!

"Huwag kang mag-alala, hindi ko na gagamitin ang katawan mo! Ang kapal ng mukha mo! Yes, I don't remember saying 'yes's to you kasi kung naaalala ko at kung nagtanong ka man, I will definitely say 'no'. I will never marry you! Don't be a hypocrite! Alam kong ginagawa mo iyon sa mga babae mo!"

"Ikaw lang ang babae ko-"

"You honestly think I'll believe you?!"

Mukhang nagulat siya sa sinabi ko. dumaan ang sakit sa kaniyang mga mata. Ang mga balikat niya ay biglang bumagsak. Maging ang pagkuyom ng mga kamay niya. Para siyang nawalan ng lakas na halos nabitawan niya ang singsing at ang box nito.

Napalingon ako doon but I was so mad to even bother myself. Naglakad ako palapit sa kaniya. Kinuha ko ang box at ang singsing. Marahas ko iyong binalik sa kamay niya bago siya bahagyang itinulak at lumabas ng kwarto.

Pumasok ako sa kwarto ni Ashton at agad na isinara ang pinto. Hawak hawak ko ang aking dibdib dahil sa sobrang lakas ng t***k nito dahil sa galit at pagod.

Tears pooled around my eyes. Damn him! Anong akala niya sa akin! I have never done that with anyone but him! I was so stupid! Alam kong kasalanan ko dahil kagabi ay ako na naman ang pumilit sa kaniya pero kailangan niya pa bang sabihin na ginamit ko siya at ang katawan niya?

Hindi ako makapaniwala. Sinubukan kong alalahanin ang nangyari kagabi ngunit hindi ko maalalang nangako ako. Biglang pumasok sa isipan ko na baka ginagawa niya lang iyon para lokohin na naman ako. Na katulad noon ay pinapaniwala na naman niya ako sa isang bagay para makuha ako. Lalo akong nakaramdam ng galit sa kaniya.

Pinunasan ko ang mga luha ko at pilit na pinakakalma ang sarili. Ang sabi ko ay hindi na ako muling iiyak sa kaniya ngunit nandito na naman ako.

Lumapit ako kay Ashton. I combed his hair using my fingers before laying beside him and enclosing him with a tight hug.

Sa sobrang pagod ay agad akong nakatulog.

Nagising ako dahil sa ingay ng pagkatok. My eyes are little bit puffy. hindi ko alam kung sa pagiyak ba o sa himb]ng ng pagkakatulog. My son was busy playing his toys on the carpet, just below the bed.

Nang makita niya akong gising na ay agad siyang ngumit at binitawan ang laruan.

"You're awake!" sambit niya pa bago lumapit sa akin.

"Sorry. Hinintay mo ba ako?" tanong ko.

Tymango siya. Sinubukan niyang umakyat sa bed pero hindi siya nagtatagumpay kaya binuhat ko nalang siya at inupo sa tabi ko.

"Mama, can we go down to eat na?" tanong niya pagkaraan.

Doon ko lamang naramdaman ang gutom. Parang ayaw kong bumaba dahil baka makita ko siya. Naiirita pa rin ako sa mga sinabi niya pero mukhang gustom na gutom na si Ashton.

Naghilamos ako. My son was standing behind me and waiting for me to finish. Kung hindi lang talaga dahil sa kaniya ay magkukulong na ako.

Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan ng ganito. Wala naman akong ginawa sa kaniya. Pakiramdam ko ay ako pa tuloy ang may kasalanan.

Pagkatapos noon ay tahimik kaming lumabas.

"Mag-didinner na po kayo, Miss?"

"Yes. Pakihanda nalang, please..." sambit ko habang palingon lingon sa paligid.

Napansin kong parang napakatahimik naman ata?

Halos patapos na kaming kumain ni Ashton ngunit wala pa ring Byron na sumusulpot. Nasaan siya?

"What are you doing, Mama?"

Nilingon ko si Ashton na nakamasid pala sa akin. Kinura ko ang juice at agad na sumimsim. Mataman niyang tinitignan ang bawat kilos ko.

"Nothing. Finis your food." sagot ko.

Sinunod niya naman ako. Muli akong napatingin sa b****a ng dining area. Hindi ba siya magdidinner?

Lumapit ang isang kasambahay at inalalayan ang bawal galaw ni Ashton.

"Nasaan si Byron?" tanong ko.

Pirmi siyang tumayo at nagtatakhang tumingin sa akin.

"Papa left. He said that he needs to go to Manila for business. He will be back, Mama. He kissed me goodbye earlier." sagot ng anak ko.

Ano?

Lumingon ako sa kasambahay.

"Halos kakaalis lang po ni Sir. Ang mga gamit niyo po ay nailipat na namin sa kabilang kwarto." lalong kumunot ang noo ko.

Pinalipat niya ang gamit ko? That's what I wanted pero bakit parang nahihirapan akong lumunok. He left without informing me. Ano pa ang gagawin namin rito sa kaniyabg mansiyon?

I decided to stay here so he could spend time with his son pero umaalis naman siya!

I don't know why I was so furious. Pagkatapos naming kumain ay tinulungan ko silang mag-ayos kahit na pinipigilan ako. I took some of the plates. Pumasok ako sa may kitchen.

Nilapag ko ang plato doon. I was about to go back when I heard a script from a move that made me froze.

"Ginamit mo lang ang katawan ko! Manggagamit ka! Pagkatapos ng lahat ng ginawa ko?!"

Pakiramdam ko ay naestatwa ako. I remembered again his exact words earlier. Ang pagkakaiba lang ay sa narinig ko, babae ang nagsasalita.

"Ayos lang po kayo, Miss?"

"Sabi ko po kasi ay ako na riyan." sambit noong isa.

Umiling ako upang sabihin na wala namang problema pagkatapos ay nagmartsa ako palabas roon.

Pakiramdam ko ay sumasakit ang ulo lo sa kakaisip tapos ay may gana pa siyang umalis!

One of the maids looked after my son. Ayaw nito ngunit nagpaalam akong maliligo. Lumabas ako ng kwarto at bubuksan sana ang kwarto ni Byron ng mapansin kong naka-lock iyon.

Ilang beses akong kumurap hanggang sa marealize ko na oo nga pala at pinalipat ang gamit ko sa ibang kwarto. Pakiramdam ko ay binusuhan ako ang malamig na tubig. Hindi ko alam kung bakit ganito ang nararamdaman ko.

"Ay, sarado ko iyan. Nakasara po lagi tuwing unaalis si Sir. Hindi ko po alam na ipapasara niya pa rin kahit narito kayo." iginiya niya ako sa pinakadulong kwarto.

Masama ang tingin ko sa kwartong iyon bago tuluyang sumunod sa kasambahay.

Asar na asar akong naliligo. Ang sama sama ng pakiramdam ko na parang gusto kong umiyak.

Ang kwartong kinalalagyan ko ay mas naliit sa kwarto ni Ashton. I think the biggest room here is his bedroom.

May sarili itong banyo at maliit na walk in closet

Kaonti lang ang gamit kong nailipat doon. Lalo akong naasar ng makitang ang mga damit doon ay pulos mahahaba. Mga pantalon at pajama. Ang mga sinusuot kong pantulog ay wala roon.

Akala ko ba ay naipalipat lahat bakit parang wala naman dito ang mga damit ko?

That control freak!

I chose the cotton pajama pants before moving to Ashton's room. Agad naman siyang ngumiti ng makita ako.

"Thank you, Helga." sambit ko. Tumango aiya sa akin at lalabas na sana ng may maalala ako.

"May susi ba kayo ng kwarto ni Byron?" tanong ko.

"Wala po, Miss." tumango ako kaya tuluyan na siyang lumabas.

Ikinuyom ko ang palad bago kinuha ang callphone ko. I was about to text him but then, I don't even know his number! Can you belive it?

Asar akong bumuntong hininga. Ashton looked at me before playing with his lego.

"May sinabi ba ang Papa mo bago umalis?" tanong ko sa kaniya.

He looked at me again, "He said he loves you." sambit niya.

Wow! Ang kapal talaga ng mukha niya!

Lalong nadagdagan ang galit ko! H'wag niya akong masabihan ng mga ganiyan! Kung wala pa siya hanggang bukas ay talagang aalis ako!