Sabah uyanıp gözlerimi açınca bir an nerede olduğumu şaşırdım. Tavan içine gömülmüş televizyon iyi bir hatırlatıcıydı. Hemen yanımda hala uyuyan adama baktım. Gecenin bir yarısı onun da uykularını böldüğüm için eskisi gibi erken kalkamıyordu sanırım. Ya da tatilde yayıp yatmaktan hoşlanıyordu.
Bir süre izleyip dün gece hakkında düşündüm. Meriç'le gece bu şekilde uyumamıştım hiç. Her seferinde eve gitmişti. Şimdi iki haftadır tanıdığım bu adama duyduğum sınırsız güvene bir isim ver deseler, veremezdim. Sınıflandırma yapamayacağım kadar güzeldi her şey. Bir yere koyarsam eğer, orada değerini kaybeder, gözden düşer, zamanla suyu çıkarmış gibi geldi. İsimsiz olmak iyiydi. Bir süre daha böyle takılacaktım.
Vazgeç dedim. Evlenmeyelim, ne zamana kadar çekeceksin böyle beni dedim. Bitene kadar d
