27. BÖLÜM (D)

1554 Words

Saçlarımı okşayan eller uzaklaşınca kabusum geri gelecek diye korktum. Sonra yine Oğuz'un Defne diyen sesi doldu kulaklarıma. Bana hap getirdi. Bu kez babam da vardı. Kaç gecedir onları uyandırmadığımı sanmıştım halbuki. Yanılmıştım. Kendime gelip gözlerimi açtığımda sabah olmuştu. Daha iyiydim geceye göre. Ateşim düşmüştü. Giyinip Oğuz kalktı mı diye bakmak için odasına gittiğimde uyurken gördüm ikinci kez. Gece ara ara geldiğini hissetsem de gözlerimi açamamıştım. Şimdi öperek uyandırsam yanlış mı anlardı acaba? Yine de öptüm. Uyanınca bir adamın ilk söylediği, karanlıktaki yıldızım mı olurmuş? Ne güzel bir şey dedin ama sen bana. Karanlıkta olan benken sen beni yıldız mı yaptın kendine? Bileti değiştirebilirim dediğinde ölüm döşeğinde olsam da iyiyim derdim. Babamın su verişi gözümün

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD