Kurtarıcım. Defne'nin kurtarıcısı. Elimi uzattım babasına beni onlarla tanıştırdığında. Beni de sıcacık karşıladılar. Babası uzun boyluydu. Annesi Defne'den biraz kısaydı sadece. Aylardır çok ağladığından sanırım oldukça çökmüş, yıpranmış görünüyordu. Kızlarına kavuşmanın heyecanıyla olsa gerek ayakta konuşmaya başladılar. Kendilerini tanıttılar. Sadiye hanım ve İsmet bey. Defne'nin ailesi.
Kızlarıyla hep gurur duyduklarını, ona şartsız kuponsuz güvendiklerini zaten tahmin etmişim. Yanılmadığımı anladım. Gözlerimle Defne'ye bakış ve ilgilerini gördükten sonra üstümden büyük bir yük kalktı. Umutlarını kaybetmeden beklemiş, Defne arayınca daha o an kavuşmak istemiş ve Defne'yi üzmemek için konuşmamayı bile kabul etmişlerdi. Anlamadığım şey, konu ne ara Defne'nin İstanbul'daki evi için teşek
