chapter 6
618 Words
Marvic:
Tatlung taon na ang nakalipas mula nong huli kung punta dito araw nang kasal ni Megan at nong gabing din nayun nakagawa ako nang isang kasalanan na hindi ko sinasadya,pelit kung inalala ang lahat pati narin ang hitsura nong nakasama buong gabi pero bigo ako,sana sana lang mapatawad nya ako..sinubukan kung hanapin sya pero bigo ako dahil kahit ang mga staff nang resort hindi nila nakilala dahil marami ding guest nong araw na iyun.Kung sino kaman sana mapatawad mo ako sana maipaliwanag ko ang nangyari nong gabing iyun.
Malou:
Oh kuya andito kalang pala ang lalim nang iniisip mo ah may na alala kaba sa lugar nato hahaha sya parin ha
Marvic:
Umiling ako alam kasi nito ang nangyari sinabi ko sakanya pero maliban sakanya wala nang may naka alam.napag kaalaman din namin na ang may kagagawan nong paglagay nang druga sa iniinom ko ay ang isa sa mga nakabanga ko kaya gusto nila sirain ako pero bigo sila dahil ang babaing gagamitin sana nila ay nahuli ni marlou nong gabing iyo.Tatlung taon na ang nakalipas mula nong gabing yun kumusta kaya sya taga saan kaya sya anong pangalan nya
Marlou:
Abay,malay ko kuya hindi ko naman sya kilala bakit mo ako tinatanong nyan,agad naman ako binatukan nang kapatid ko,,aray kuya hindi ka naman mabiro masyadung hot pero seryuso sana okay sya siguro kuya hindi yon taga isla at mabuti nalang hindi ka hinahanting nang mga angkan non sa ginawa mo sakanya pwde kang kasuhan nang rape.
Marvic:
Tama sya pwde akung makulong masira ang pangalan ko kung ginawa nya ang mga iyon. kaya lalo akung nakonsinsya,sana mag kita pa tayo muli sana lang kaso hindi ko matandaan ang mukha nya paano kung nasalamuha ko na pala ito at patirin sya hindi nya natandaan ang hitsura ko.
Marlou:
Tara kuya baka hinahanap na nila tayo si Megs kanina kapa hinahanap saakin kaya tara na..
kristine:
katatapus ko lang magturo nang mga studyante ko nong una subrang naherapan ako buti nalang at may mga kababaya ako na tumolong saan kumusta na kaya ang baby boy ko miss na miss kona ang anak ko..mamaya tatawagan ko sila tyang para mabawasan man lang ang lungkot ko dito na mag isa..lord bigyan nyo po ako nang lakas para makayanan ang lahat alang alang sa anak ko,ginagawa ko po ito para sa maging kinabukasan nya..
Mabilis lumipas ang panahon naka isang taon at kalahati na si kristine sa kanyang trabaho nasanay narin sya at naging panatag na ang kanyang loob naging malapit na sakanya ang mga tinuturoan nito somasideline din sya sa ibang gusto matutung magsalita nang English kaya kahit papaano meron narin itung naipon at na bilhan nya nang sariling traysekil ang tyuhin laking tuwa naman nito ayaw pa nong una pero na pilit din nya napalakihan din nya ang tindahan nang tyahin nito kaya medyo may kinikita na sa araw araw.hangang sa isang araw may tawag syang natangap mula sa tyahin.
kristine:
Hello tyang kumusta po kayo kumusta si Arjun
Tyang Reyna:
Hello tine,ayus lang naman kami ni tyung Mario mo kaso itung si Arjun naka ilang araw na pabalik balik ang lagnat binigyan naman namin nang gamot,ngayon okay tapus kinagabihan ayan nanaman dadalhin namin ito sa clinic para maresitahan at matingnan nang doctor kaya pinaalam ko sayo.
kristine:
Diosko po ang anak ko,segi po tyang paki dala nalang po si Arjun para malapatan nang tamang gamut at nang malaman din natin kung ano bang sakit nya,ay tika magpapadala po ako nang pera para maypang gastos kayo
Tyang Reyna:
Wag na tine,may pera panaman kami ayus lang subra subra na ang nabigay mo oh sya at andito na ang tyong mo aalis mona kami babalitaan nalang kita kung anong resulta
- Writer
