chapter 15
607 Words
Maslalung nabigyan liwanag ang mga hakahaka sa utak ni kristine pero gusto nyang malinawan tungkol sa nangyari nong gabing iyon kung paano sya naging ganon na parang halimaw paano,hangang sa nagsalita uli si Marlou.
Marlou:
March 25 limang taon na ang nakaraan sa isla nang Carot ginanap ang kasal nang aming bunso na si Megan don ito dinaos sa Annaliza Beach resort kung saan may don din kaming buong angkan kasama na si kuya Marvic,nong araw na iyun maynagtangka na sirain kami hindi lang ako mga kapatid kung babae pati narin sya bilang doctor gusto nila dungisan ang pagka tao nang kapatid namin gusto nila masira sa publiko.ang ginawa nila kumoha ito nang isang bayarang tao para utusan na lagyan nang druga ang inomin ni kuya at para mag iba ang pakiramdam nito at maghahanap nang maparausan at don papasuk ang babaing kasabwat nila,ang buong akala nila magtatagumpay sila pero nong nakaramdam si kuya nang kakaiba agad syang naghanap nang kwarto na pwde nya pasukan at makapag babad nang malamig,doctor sya kaya alam nito kahit papaano kung ano ang pwde panguntra kaya lang mabilis ang epikto nang pinapainom sakanya,kaya nong nakapasuk sya saisang silid kung saan don ka naka stay,kaya nangyari ang hindi inaasahan ninyung dalawa,but maniwala ka hinanap ka nya pinagtanong tanong pero walang naka kilala sayo hangang sa accidenting nakita ni Megan ang anak mo at nagkataon dito dinala sa hospital nang pamilya namin,ako ang gumawa nang paraan para malaman ang tungkol sa anak mo sana mapatawad mo ako sa bagay nayan.
Daniel:
iha kung hindi ka naniwala sa sinabi ni Marlou sayo pwde ka namin samahan sa kulongan kung saan naka kulong ang mga taong nagtangka nang hindi maganda sa anak ko.
Mercedes:
iha hindi masamang tao ang anak ko sana mapatawad mo sya sa nagawa nya sayo ako at ang buo kung pamilya humihingi nang kapatawaran sayo iha.
Megan:
You know what the time he find out na anak nga nya ang bata,hindi na sya umalis dito sa ospital ginawa na nitung bahay ayaw nya na iwanan ang anak nya
Mariel:
Sabi panga nya kahit hindi sya mapatawad ninyung mag ina,ang mahalaga sa ganitung pagkakataon may nagawa man lang sya para sa sainyo,hindi nya intension na sirain ang buhay mo at gulohin kayung mag iina.
Marlou:
Handa syang magbuhis nang buhay para maisalba ang buhay nang anak nya ganya sya kristine kahit saamin kaya nya kalimutan ang sariling buhay basta lang mapasaya nya kami na mga kapatid nya,mabuting tao ang kapatid namin hindi sya masama.
Mercedes:
Sana lang iha bigyan mo sya nang pagkakataon na magpakilala bilang sya bilang isang Marvic.
Kristine:
Hindi ko na namalayan panay na pala tagas nang mga luha ko sa mga nalaman ko parang pagud na pagud ako sa mga rebelasyon pansamantala nila akung iniwan kung saan kami lang dalawa ang andito ang taong estranghero nong gabing iyun.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako na nakita ka uli oh kamumuhian kita dahil sa nagawa mo saakin non,hindi ko alam ang dapat kung maramdaman para sayo nagpapa salamat ako sa ginawa mong pagtulong sa anak ko sa pagligtas nang buhay nya pero dahil naba yon para kalimutan ko ang nagawa mo saakin. kahit nalaman ko ang dahilan kung bakit nagawa mo yon.Paano kung walang nangyari sa gabing iyon anong merong buhay kaya ako mapayapa walang gulo namuhay na malayo sa lahat pero kung hindi nangyari iyon hindi sana darating sa buhay ko ang isang dahilan kung bakit ako patuloy lumalaban sa buhay ngayon kung bakit nagkaroon nang kulay ang buhay ko.hindi ko alam kung ano ba ang tamang maramdaman ko para sayo Doctor Marvic Suares the stranger that night
- Writer
