I wish I was just having a bad dream, I wish this was just a nightmare but no this is the reality, it's the reality that I should accept.
Binuksan ko ang bintana ng kotseng sinasakyan namin upang malanghap ko ang hangin, I want to breath, gusto ko makalanghap ng hangin because I've felt that I've been suffocated. Hindi makahinga, hindi makagalaw.
Hindi ko namalayan ang mabilis na pagdating namin sa simbahan. Bumaba ako at pinagmasdan ang buong paligid.
"You can do this, Sierra! Don't cry." Paalala ko sa sarili ko.
Ang kasal nila mommy ay exclusive lamang sa mga kaibigan, kasosyo at pamilya namin. She don't want too much attention kaya ayos na sa kanya kahit kunti lang ang bisita.
"Baby! Akala ko di ka pupunta." Nakangising salubong ni Kurt.
Inirapan ko siya.
"Bat naman di ako pupunt
