Kabanata 32

1561 Words

Puting kisame. Ito ang unang bumungad sakin nang binuksan ko ang mga magagandang mata ko. Napapikit ulit ako nang biglang sumakit ang ulo ko. Damn! Hinimatay nga pala ako. Mabilis kong hinawakan ang tiyan ko at hinimas. "Baby?" Tawag sakin ni Kurt. Lumingon ako sa kanya habang pinagmamasdan siyang lumapit sakin. Gulong-gulo ang utak ko sa mga oras na ito. I can’t organize my thoughts properly dahil hindi nagkakasya sa utak ko ang mga nangyari. "How are you feeling?" Nag alala niyang tanong. Nasa gilid ko siya ngayon. Hinawi niya ang takas na buhok sa mukha ko at inipit ito sa tenga ko. I’m not wearing my clothes earlier, naka hospital gown ako. I sighed heavily because I can still remember what happened eariler and it pains me. "I'm fine medyo masakit lang anv ulo ko." I honestly sa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD