ตลาดยังแน่น เสียงยังดัง แต่เส้นทางตรงกลางยังถูกเปิดไว้ธามพาต้นรักเดินนำ มือยังโอบเอวเธอมั่นคงต้นรักก้มหน้าเล็กน้อย แก้มแดงจาง ๆ สายตาหลบเป็นระยะ แต่ไม่ขยับหนีด้านหลัง มะปรางกับเพลงพิณเดินตามติดมะปรางโน้มเข้าไปกระซิบ ตาโตไม่เลิก
“แก… ปรางยังไม่หายช็อกเลยนะ”
“ควรชินได้แล้ว” เพลงพิณตอบเรียบ สายตายังจับภาพข้างหน้า
“ชินอะไร นี่มันระดับ...” คำพูดขาดหายเพราะจู่ ๆ ธามหยุดเดิน ต้นรักชะงักตามแรงโอบที่เอวทำให้เธอหยุดชิดกับเขาทันทียังไม่ทันตั้งตัวธามหันกลับมาสายตาคมกวาดผ่านคีริน ไททัน ก่อนหยุดที่สองสาวนิ่ง ตรงและกดบรรยากาศตึงขึ้นในพริบตา
“ไม่ต้องเดา” เสียงเรียบแต่เด่นชัดสายตาเหลือบลงมาที่ต้นรักเสี้ยววินาที ก่อนจะหันกลับไป “ต้นรักเป็นแฟนผม” ทุกอย่างเงียบลงชั่วขณะ
“ห๊ะ!? / ห๊ะ!?” มะปรางหลุดเสียงทันที เพลงพิณนิ่ง แต่แววตากระเพื่อมต้นรักแข็งไปทั้งตัว
“เฮีย!!!” เสียงเบา แต่ตกใจชัดธามไม่หันมามองมือยัง
