เสียงน้ำเงียบลงไปนานแล้วธามยังยืนพิงกรอบประตูด้วยชุดใหม่กับกลิ่นหอมของครีมอาบน้ำ สายตาเหลือบมองไปทางห้องน้ำเป็นพัก ๆ
“ช้านะ” เขาพึมพำเบา ๆ ก่อนประตูเปิดออกช้า ๆ ต้นรักก้าวออกมาในชุดนอนสีอ่อนที่เขาเตรียมไว้ให้ ใบหน้ายังมีหยดน้ำเกาะอยู่
“เฮีย!! ทำไมยังยืนอยู่ตรงนี้อีก” เธอชะงักด้วยความตกใจเมื่อเห็นเขายังยืนอยู่ที่เดิม
“ทำไม?? เฮียยืนไม่ได้เหรอ”
“ได้ค่ะ”
“หึหึ”
ต้นรักหลบสายตาแปลก ๆ ของธามที่มองมา ก่อนเธอจะรีบเดินผ่านเขาไปให้พ้นแต่ยังไม่ทันได้ก้าวพ้นธามก็ขยับเข้ามาใกล้ทันทีก่อนจะสอดแขนเข้าใต้เข่าเธออีกมือรองแผ่นหลังแล้วอุ้มขึ้นแบบไม่ทันตั้งตัว
“ว๊ายยย เฮีย!!” เสียงต้นรักหลุดออกมาด้วยความตกใจจนมือคว้าคอเสื้อเขาแน่นร่างเธอแนบเข้าหาเขาโดยอัตโนมัติหัวใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกมา
“ตกใจอะไร หืม!?” ธามพูดเรียบ ๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่แขนที่อุ้มเธอไว้กลับกระชับพอดีมั่นคงจนเธอขยับไม่ได้
“ก็เฮีย
