บทสนทนาทางโทรศัพท์จบลงไปพักหนึ่งแล้วแต่ต้นรักยังนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม โทรศัพท์ในมือดับไปตั้งนานแล้วแต่เธอก็ยังถือมันไว้แน่นสายตาเหม่อลอยเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างลึก ๆ คำพูดของเพลงพิณยังวนอยู่ในหัว “ต้องคิดดี ๆ เรื่องสถานะ”เธอเม้มปากเบา ๆ ถอนหายใจออกมาแทบไม่มีเสียง
อีกด้านหนึ่ง ธามเพิ่งคุยงานกับคีรินและไททันเสร็จทันทีที่เดินกลับเข้ามาในห้องนั่งเล่นสายตาเขาก็จับไปที่เธอทันที ต้นรักยังนั่งอยู่ที่เดิมแต่มันไม่เหมือนเดิม เพราะมันเงียบเกินไป นิ่งเกินไปเขาขมวดคิ้วเล็กน้อยก้าวเท้าเข้าไปหาอย่างไม่รีรอ
“คิดอะไรอยู่??” เสียงทุ้มอบอุ่นดังขึ้นใกล้ ๆ หูแต่แฝงความนุ่มที่ต่างจากตอนคุยงานชัดเจนต้นรักสะดุ้งเล็กน้อย
เหมือนเพิ่งหลุดออกจากความคิด
“เฮีย” เธอเงยหน้ามองแต่สายตายังลอย ๆ ธามมองอยู่ครู่หนึ่งสายตาเขาไล่มองตั้งแต่ใบหน้าเธอไปจนถึงมือที่กำโทรศัพท์แน่นเกินปกติ
“ไม่สบายใจ??” คำถามสั้น ๆ แต่จริงจังขึ้น
