ไฟถนนยามเย็นส่องผ่านกระจกรถเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ภายในรถเงียบกว่าปกติมีแค่เสียงเครื่องยนต์เบา ๆ กับลมหายใจของคนสองคนต้นรักนั่งมองทางข้างหน้าก่อนจะขมวดคิ้วนิดหนึ่ง
“เฮียคะ”
“หืม!?”
“นี่มันไม่ใช่ทางไปคอนโดรักมาแล้วนะคะ” ไม่มีคำตอบทันทีธามยังคงขับรถต่อสายตาอยู่ที่ถนนเหมือนเดิมเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติต้นรักหันไปมองเขาเต็ม ๆ
“เฮีย” คราวนี้น้ำเสียงดังชัดขึ้น
“ไม่ได้ลืม” เขาตอบสั้น ๆ แต่ยังไม่หันมามอง
“แล้ว??”
“วันนี้ไม่กลับคอนโด” ธามเงียบไปนิดหนึ่งก่อนจะพูดเรียบ ๆ
“คะ??” หัวใจต้นรักสะดุดทันทีก่อนจะมองหน้าธามด้วยสายตาสงสัย ธามไม่พูดอะไรออกเพียงแค่เลี้ยวรถเข้าซอยเงียบ ๆ ก่อนจะชะลอความเร็ว
“ไปบ้านเฮีย” คำตอบตรง ๆ ไม่มีการอ้อมต้นรักนิ่งไปสมองเหมือนประมวลผลช้าลงเล็กน้อย
“แต่รักไม่ได้เอาอะไรมาด้วยนะคะของรักยังอยู่ที่คอนโดนะคะ”
“ที่บ้านมี” ตอบทันทีเหมือนคิดไว้แล้วทุกอย่างต้นรักหันไปมองเขาอีกครั้ง
