Mainit-init pa ang pakiramdam ng mga pisngi ko nang magising ako.
Ang unang naramdaman ko ay ang bigat ng ulo ko, hindi dahil sa alak, kundi sa mga nangyari kagabi.
Unti-unti kong idinilat ang mga mata ko. Nakayakap pa rin ako sa kumot, at ng kapain ko ang side ko, wala na si Liam…
I knew it.
Napabuntong hininga nalang akong napatitig sa kisami ng makumpirma ng mata ko na wala na nga si Liam sa tabi ko. Sabi ko na nga ba e, lasing lang talaga siya kagabi.
Bagsak ang balikat kong tumayo mula sa kama para magpunta sa banyo, pero bago pa man ako makalapit sa pinto ay kusa na itong bumukas.
“Good morning,” nakangiting bati ni Iam habang pinupunasan ang basa niyang buhok gamit ang tuwalya.
“G-good morning,” utal ko naman sagot, hindi makapaniwalang nandito parin siya at nakuha pa niyan
