Maybe this Time

Eight

Pagkatapos kong kumain ininom ko na yung gamot na binigay nya sakin. Hanggang ngayon hindi pa rin ako maka tingin sa kanya kasi naman nakatingin sya ng naka tingin sakin.

Did I say something last night?

Argh! Bakit ba kasi wala akong maalala kagabi ganon ba ako kalasing?

"Ahm. . . A-ano wala ka bang gagawin ngayon? Baka kasi may gagawin ka at gusto mo ng umalis pwede ka namang umalis," Sabi ko sa kanya.

Pero hindi ko alam kung narinig nya yung huli kong sinabi dahil ang hina ng boses ko. Nakakahiya kasing sabihin na umalis na sya eh sya itong tumulong sakin kagabi. Nagtataka lang kasi ako kung bakit hanggang ngayon nandito pa rin sya.

"Meron," maikli nyang sagot.

Meron naman pala bakit nandito pa rin sya?

"Meron ka pa lang gagawin baka nakakaabala na ako," Sabi ko sa kanya.

"Ano pang gagawin mo sa Islang to?" Tanong nya.

"I don't know," sagot ko.

Hindi ko naman talaga alam kung ano gagawin ko dito. May nakikita akong mga water activity and I should try them later.

"Then I'm not going if you are going to stay here. Sasamahan kita."

Wait, what!

"Sasamahan kita."

"Sasamahan kita."

Paulit ulit na nag replay sa utak ko yung sinabi nya. Feeling ko nag hallucinations na lang ako dahil kung ano ano na naririnig ko galing sa kanya.

"Ano. . . Ahm it's okay Zamiel. Okay lang naman na mauna ka na sa Manila I know how busy you are," Sabi ko sa kanya

Tumingin sya sakin na parang may hinahanap sa mga mata ko.

"I can work here Mika besides I want to be with you."

Nagulat ako sa sinabi nya at muntik na ako mahulog sa inuupuan ko kahit maayos naman pagkaupo ko.

He wants to be with me but why?

I don't get it.

May namumuong mga katanungan sa isipan ko pero isinawalang bahala ko iyon.

"Let's go, let's try all their water activity," Sabi nya sakin at hinatak ako.

Habang hinahatak nya ako nakatingin lang ako sa kamay namin na hawak nya.

Para akong kinukuryente.

Weird.

Hindi ko na lang pinansin at masayang tinignan na lang ang karagatan. Nakaka ginhawa talaga ng pakiramdam habang nakatingin lang sa dagat. Marinig ko lang yung alon parang hinehele na ako.

Natawa ako nang makita ko yung mga nakasakay sa banana boat ay biglang mga nahulog.

"We should try that," Sabi nya.

"Oo nga mukhang masaya Zamiel. Kahit na alam mong mahuhulog ka sa huli dahil sa lakas ng paandar," natutuwa kong sabi, "Tara baka maraming nakapila," Aya ko sa kanya.

Ngayon ako naman humatak sa kanya at parang wala lang naman sa kanya. Pumunta kami kung saan nag inquire para maka sakay kami ng banana boat.

"After that Zamiel can we try paraliding it looks fun," Excited kong sabi sa kanya.

Nakatingin pa ako sa nakita kong nag paraliding. Hindi ko alam kung dito rin iyon.

"Are you sure of that? Alam kong takot ka sa heights Mika," Sabi nya sakin

"It's okay Zamiel look at them they're enjoying it. Baka ikaw naman yung takot," asar ko pa sa kanya

Actually I know na hindi sya takot sa heights kasi laging nag camping family nya noon at kung ano anong extreme activity ginagawa nila.

"You bet," Naka smirk nyang sabi.

Napairap na lang ako kasi alam kong alam nya na alam kong sumasakay sya sa ganyan pero inaasar ko sya.

"Tss, of course I know that you already rode that before," inis kong sabi sa kanya at nakasimangot pa.

Narinig ko yung tawa nya lalong nag painis sakin.

"It's not funny, Zamiel."

"You look so cute," natatawang sabi nya

"Shut up! Naiinis na ako Zamiel, gusto mo pa makipag bet dahil alam mong talo ako. What are you planning," inis ko pa rin na sabi.

"Nothing," inosente nyang sabi Kaya napairap na lang ulit ako.

Alam ko namang meron syang pina-plano, hmp! Kunyari pa sya.

"Wait are you mad at me because of that?" Tanong nya sakin habang pinipigilan kumawala yung ngiti nya sa labi.

"Wag mo na pigilan free to laugh at me, Zamiel."

Pagkasabi ko nun hindi na nga nya mapigilan at tumawa ng malakas. Because of that I realize something.

I missed having moments like this. Iyong tawa nya napaka totoo walang halong peke na parang napipilitan lang.

Napangiti ako dahil doon para kaming bumalik sa nakaraan.

Tinawag na kami nung staff dahil kami na daw susunod. Bigla naman akong kinabahan.

"Wag kang kabahan Mika remember this is what you want," Sabi nya sakin

"I know bakit bawal ba kabahan? This is my first time to ride that banana boat," paliwanag ko sa kanya

"Same," Sabi nya kumunot naman noo ko dahil sa sinabi nya.

"Whatever you say Zamiel kunyari maniniwala ako," sabi ko sa kanya.

"I'm not lying. It's true na first time kong sumakay nyan Kasama ka."

Napaiwas ako bigla ng tingin at tumalikod sa kanya. Anong pinagsasabi nya?

"Look at that, Zamiel."

Pag iiba ko ng usapan dahil parang naging awkward.

Buti na lang at tinawag na kami ng staff para sumakay na sa banana boat. Sa unahan ako umupo at sya sa may likod ko.

Nung una dahan dahan pa yung takbo hanggang sa bumilis na. Dahil sa lakas nahulog ako dahil hindi ko na balanse yung sarili ko. Alam kong hindi nahulog si Zamiel pero sumunod sya sakin ng makita nyang nahulog ako.

"Hindi ko akalain na ganon pala kahirap mag balanse," Sabi ko nung pag ahon ko sa ilalim ng dagat. Lumangoy sya palapit sa akin

"Ayos ka lang?" tanong nya sakin nung makalapit sya. Tumango ako sa kanya at ngumiti.

Inilapit sa amin nung staff iyong banana boat para maka sampa kami. Unang sumampa si Zamiel at sumunod ako. Inalalayan nya akong sumampa kaya napadali ang pag upo ko.

"Kumapit ka ng mabuti isunod mo lang yung katawan mo kung saan tutungo yung banana boat," bulong nya sakin.

Napansin kong masyadong malapit na sya sa akin ngayon hindi katulad kanina na medyo malayo sya ng kaunti.

Nailang naman ako dahil sa lapit nya pero hindi ko pinahalata. Tumingin lang ako sa harap ko hanggang sa nag signal yung staff na aandar na ulit. Kaya napakapit ako ng mahigpit sa hawakan.

Focus. . . Hindi dapat akong mahulog ulit.

Sa pangalawang pagkakataon nahulog nanaman ako pero kasabay ko na ngayon si Zamiel.

Pag lubog namin sa ilalim ng dagat nakita ko pa syang inangat ako para hindi masyado malalim ang pag lubog ko.

Ako unang umahon sumunod naman sya.

"Sorry nahulog ulit ako," nahihiya kong sabi. Ang hirap naman palang sumakay sa ganyan.

"Hindi mo kasalanan sasaluhin naman kita kahit nahulog ka."

Nagulat ako sa sinabi nya at napatingin sa kanya. Parang iba ang tinutukoy nya o ako lang itong kung ano ano iniisip.

Umiwas sya ng tingin sa akin at kinuha ang kamay ko para ilapit sa banana boat na inilapit na pala ng staff. Tinulugan nya akong makasampa at pagkatapos nun sumampa na sya.

Awkward ang naging nangyare hanggang sa pagkatapos namin sumakay ng banana boat.

Ngayon papunta na kami kung saan ako nag rent ng kwarto para mag palit hinatid nya muna ako bago sya pumunta sa ni rentahan nya rin na kwarto.