Dumaan ang mga araw na hindi maalis sa aking isipan ang lahat ng pinag-usapan namin ni lily.
Hindi ko man aminin sa aking sarili pero natatakot ako at kinakabahan, lalo na dahil sa mga kakaibang kinikilos ni Dylan.
Kaya lang naman hindi ako naghihinala dahil sobrang laki ng tiwala ko sa kanya.
'At sana wag mo akong biguin sa tiwalang meron ako sayo, Dylan'
Lalo din akong mas naging alerto sa mga bagay na hindi ko namamn napapansin noon, katulad na lang ng pag amoy sa damit nya minsan kasi habang tinutupi ko ang hinubad nyang coat ay napansin ko na may parang puting powder na nakakapit dito kaya inamoy ko.
Hindi ko matukoy pero amoy face powder ng babae, tapos minsan may pulang mantsa pa ang collar ng polo nya na parang galing sa lipstick.
"Ewan ko ba baka naman masyado lang akong nap
