Chapter 4

961 Words
Reasons are hard to find, you need to face everything hurt, and pain, before you'll find out why it happened. -ATE MONA 4 - Sunday Nagising ako na wala na si Eros sa tabi ko. Nakaramdam ako nang kunting kirot sa bandang puso ko but I ignore it. It's sunday kaya naisipan kong mag simba. Selene is with her friend and Liana is with her boy friend kaya solo ako ngayon. Pag labas ko nang bahay ay agad kong nakita si Manong Franco na nag hihintay saakin. "Good morning po manong" "Good Morning po ma'am Sofia" Mang Franco is my driver. Alam nya rin mga kalokohan ko at minsan ay pinagtatakpan pa nya ako. "Simabahan po tayo manong" Mang Franco open the door for me. Alam na nya kong saang Church ako mag papahatid. Hindi naman ako palasimba I mean minsan lang but I never forget HIM. Pag labas namin nang gate ay biglang nag break si Mang Franco dahilan para mapa subsub ako. "Ano pong nangyari?" Sabi ko habang sapo ang noo ko. Naunto kasi ako nang nag break si manong. "May humaranag po kasing motor maam" agad akong napatingin sa harap at nakita ko si Eros. Ano nanaman ang ginagawa nya dito? "Sige manong kilala ko po yan, wait po kausapin ko lang" Lumabas ako sa kotse at linapitan si Eros. Hinubad naman nya ang kanyang helmet. "Where are you going?" Tanong nya agad saakin nang makalapit ako sakanya. "Mag sisimba. Saka akala ko ba umalis kana? Why are you here?" Nakapamewang na tanong ko sakanya. "Tara ako na mag hahatid sayo" "No thanks. Ihahatid ako ni Mang Franco" Mataray na sagot ko sakanya. "Sasakay kaba o babasagin ko yang bintana nang sasakyan mo?" Nagka titigan kami at parihong hindi nag papatalo. Bakit ba pinanganak na matigas ang ulo nang lalaking ito? "I so hate you" I walk out and went back to my car. May magagawa paba ako? Kagabi lang ang bait-bait and now umiiral nanaman ang pagka bossy nya. "Maam may problema po ba?" Puno nang pag aalalang tanong ni Mang Franco. "Wala po. Sakanya nalang po ako sasabay Manong. Please po wag nyo po ako isusumbong kay mommy" Nag susumamong pakiusap ko kay Mang Franco. "Nakong bata ka. Sya sige makakaasa po kayo" I said thank you at kinuha ko na ang bag ko na naiwan sa loob nang sasakyan. Pag balik ko kay Eros ay agad akong sumakay sa bike nya. Buti nalang talaga at naka Jeans ako ngayon. "Ang dali mo lang talagang kausap" Kahit nakahelmet sya ay alam kong nakangisi sya ngayon. Hindi naako nag salita pa at yumakap nalang sa likod nya. After 15 or 10 minutes ay dumating na kami sa church. Tamang tama naman at malapit na ang ikalawang misa. "Ikaw nalang pumasok hihintayin kita dito sa labas" Sabi nya saakin. Alam kong badtrip sya kaya di naako nag salita pa. Matapos ang misa ay lumabas na ako para puntahan si Eros. Naabutan ko syang nag sisigarilyo. Inagaw ko kaagad ito at tinapon. "What the.." "No cursing Eros. Nasa harap tayo nang simbahan" Pag puputol ko sa sasabihin nya. Napasabunot nalang sya nang buhok nya out of frustration. "Halika nanga" Sumakay ulit kami sa bike nya at dinala nanaman nya ako sa beach house na pinuntahan namin noon. He keep on shouting and shouting. Hindi ko naman sya pinakailaman, I just stared at him. Ano bang problema nya at nagkakaganyan sya? "It felt good hoh" He inhale and exhaled. Naupo na sya sa tabi ko, naka titig lang kami sa dagat. Tahimik ang paligid at ang alon lang nang dagat ang naririnig naming dalawa. Pero kahit na tahimik ay komportable parin ako sakanya. "Bakit dika pumasok sa church kanina? Hindi kaba Catholic?" Pag babasag ko nang katahimikan. He sigh and answer my question "I dont have religion" "But you believe in God didnt you?" "I do. Pero hindi nya ako fan. I believe in him but I am not a good follower" Napatango nalang ako sa sinabi nya. Meron pala talagang mga ganong tao. Yong naniniwala kay God pero hindi follower. "What is your greatest fear Sofia?" Napatingin naman ako sakanya at nakatingin parin sya sa karagatan. "Greatest fear ko? Kamatayan. Hindi paako ready mamatay. I have dreams and plans kaya ayuko munang mamatay" "D'you already know your reason?" "Reason?" "Reason why you live. Why God created you?" Napaisip naman ako sa sinabi nya Reason? May reaso nga ba? O nakita at nalaman ko nanga ba ang reason ko? "I am only seventeen Eros. I have a lot of time to find that reason" Napatango naman sya sa sinabi ko. Aamin kong tumatak ang tanong nayon saakin. Reason. I need to find that para magka roon nang kahulogan ang buhay ko. "Life is too short Sofia. You need to explore and let you wings fly" I want to but I cant. Gusto ko sanang sabihin yan sakanya pero mas minabuti ko nang manahimik nalang. Mahabang katahimikan nanaman ang dumaan. Pinanuod namin ang pag lubog nang araw. Mabuti na lamang at nakabili si Eros kanina nang pag kain noong iniwan ko sya sa harap nang church. "Ang ganda" Naibulong ko na lamang. Ang ganda talaga nang sunset. Nag rereflect ang sinag nya sa tubig dagat at para bang isa itong kristal na kulay orange. "Sofia can I ask you?" "You are already asking" Biro ko pa sakanya. Natawa nalang sya sa sinabi ko. "Anong gusto mong gawin sa buhay mo na hindi mo magawa dahil sa parents mo?" For the second time ay napaisip nanaman ako sa tanong nya. Ano nga ba? "Tattoo" oo matagal ko nang gusto magpalagay nang tattoo, "Great one of this days you will have your tattoo" Napatingin ako sakanya at sakto naman na napatingin sya saakin. I stared at his eyes, kulay chocolate iyon hindi parihas kagabi. Nakatitig lang ako sakanya at sya rin saakin. Hindi ko alam kong anong pumasok sa utak ko but I hug him. I hug him and he hug me back. "Thank you Eros, but I still hate you"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD