Geçmiş ve gelecek arasında ki o ince çizgiydim. Bıçağın keskin tarafı.…
Ya da Araf. Birçok tabiri vardı fakat beni en iyi anlatan sanırım bıçak örneğiydi.
“Tam bir cadısın.” Diye, sesini işittiğimde gözlerimi devirmekten kendimi alıkoyamadım. Benimle uğraşmaktan zevk mi alıyordu? Zira ben sinirlenmekten hiç zevk almıyordum. Gerçi bende onla uğraşmaktan zevk alıyordum ya neyse.
“Filan filan.” Dedim boş boş yüzüne bakarak. Akif Han ise elindeki havluyla saçlarını kuruluyordu, üzeri çıplaktı. Atında ise belinden düşecek gibi duran eşofmanı vardı. Aykırı bir görüntüsü olsa da artık yadırgamıyordum. Bir erkekle aynı yerde kalmak fikri nedensizce onunlayken çekilir hale geliyordu.
“Filan filan? Falan filan değil miydi o?” dedi eli başının üzerinde duraksarken. Yeşil gözleriyse yanıt isterce
