Bölüm 42

1130 Words

“Şimdi, sessiz ol ve beni dinle.” Gözlerimi aşağıya indirip boğazıma sarılmış kalın koluna baktım. Anlaşılan, o ki arkamdaki her kimse oldukça kalıplıydı. Ses çıkarmadım., hatta hiçbir şey demedim. Bu tarz durumlarla birçok kez karşı karşıya gelmiştim. Babamın işlerinden ötürü zamanında kaç kez rehin alındığını hatırlamıyorum bile. “Ne haltlar karıştırıyorsun bilmiyorum ama Mustafa'dan haber getirdim,” diyerek kulağıma daha çok yaklaştı. Yumruklarımı sıktım, ani bir şey yapmamak için kendimi zor tutuyordum. “Seni bizzat, kendi elleriyle alacağını söyledi.” Korkmuyordum. Evet, onu ezip geçmiş ve pusuya düşürmüş olabilirdim ama buna mecbur bırakan zaten kendisiydi. Kardeşim gibi gördüğüm kızı rehin alarak en büyük hatayı kendisi yaptı. Kendime daha fazla hâkim olmayarak; “O zaman köpeğ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD