Yüzündeki sırıtış ve kendini bilmişlikle tam karşımdaydı.
“Selam ajan.” Dedi sırıtmasına devam ederek. Ona doğru ilerledim elimi kaldırdım ve daha önceden yaptığım yumruğu burnuna geçirdim.
“Selam it.” Ardından bir yumruk daha çenesine geçirdim ama sırıtmaya devam ediyordu. Elini burnuna koyarak bir iki adım geriledi ve burnundan gelen kanı elinin tersiyle silip sırtını arabaya yasladı.
“Mutluluğunun sebebini öğrenebilir miyim acaba?” Dedim sinirle. Şu an sinirimi ondan çıkarıyordum. Mert olsaydı daha iyi olabilirdi, iyice benzetirdim.
Deri ceketini üzerinden çıkartıp arabanın içine attığında onu dikkatlice izliyor ve ne yaptığını anlamaya çalışıyordum.
“Hadi, vur istediğin kadar.” Üzeri çıplaktı ve tüm dövmeleri gözler önündeydi. Şaşkın şaşkın suratına baktım. Bir insan dayak yemey
