กลรักคนเลว SAVAGE BRIGHT

นี่เป็นคำสั่ง

เจ้าจอมกระซิบกระซาบแล้วยักคิ้วเรียกความสนใจให้โซลหันไปมอง แต่เลือกที่จะนั่งนิ่งๆ แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

"มองอัครึเปล่า เมื่อกี้อัคยกแก้วขึ้นทำท่าชนแก้วกับเขานะ"

แล้วตอนนี้อัคนีก็เดินเข้าไปหาไบร์ท สองคนนั้นกำลังคุยกันพลางมองมาทางโต๊ะพวกเธออย่างที่เห็น

"มันก็ใช่ แต่ฉันว่าสายตาของเขามันแปลกๆ แล้วเหมือนโฟกัสที่แกคนเดียวเลย"

อยู่ห่างจากกันตั้งหลายเมตร จะมามองจนเพื่อนเธอรู้สึกได้ ไบร์ทเขาต้องการอะไรจากเธอกันแน่ หรือเข้าใจผิดว่าเธอหาเรื่องลาเต้ ก็แค่ลุกเผชิญหน้าสนับสนุนเจ้าจอมเองนะ ยังไม่ได้ง้างมือตบเลย

"อัคบอกเองไม่ใช่เหรอว่าไบร์ทอาจจะกิ๊กอยู่กับลาเต้ แล้วจะมามองฉันทำไม"

"เขาอาจจะกำลังสนใจแกไง ส่วนลาเต้ก็แค่ของเก่า"

โซลหันกลับไปมองกลุ่มนั้นอีกครั้ง ตอนนี้ลาเต้ไม่อยู่ที่โต๊ะ หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ แต่ถ้าไบร์ทมองเธอแบบผู้ชายมองผู้หญิงที่อยากได้คนหนึ่ง คือเขาต้องร้ายกาจมากนะ เพราะข้างกายเขามีผู้หญิงนั่งอยู่ข้างๆ อีกตั้งหลายคนเขายังลอบมองมาที่เธอ แบบโปรยเสน่ห์ ถ้าเธอไม่คิดไปเองนะ

และขณะที่กำลังคุยกันอยู่นั้น ไบร์ทก็เลื่อนสายตามองมาทางโซลอีก คราวนี้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังมีความผิด จึงรีบหลบตาไบร์ทในทันที ท่ามกลางหัวใจที่กำลังเต้นแรงอย่างไม่มีสาเหตุ

"ฉันคิดอะไรสนุกๆ ออกละ"

รอยยิ้มชั่วร้ายที่ผุดขึ้นบนใบหน้าของเพื่อนสนิททำให้โซลขนลุกเกรียว

"อะไรของแก"

"ฉันว่าไบร์ทสนใจแก"

"แล้ว..."

"แกต้องจีบไบร์ทแล้วลากตัวออกไป อย่าให้ไบร์ทอยู่ตอนเป่าเค้กกับลาเต้"

"จะบ้าเหรอ ให้ฉันไปแกล้งจีบเขาเนี่ยนะ"

"หักหนี้ที่แกติดฉันห้าพัน และโอนให้อีกหนึ่งหมื่นค่าจ้าง" เจ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เจ้า ขอร้อง อย่าบังคับ" ยอมรับว่าติดหนี้เจ้าจอมอยู่หลายบาท และเพื่อนคนนี้ก็ชอบสั่งให้เธอทำอะไรต่างๆ นานา เพื่อลดหนี้ พอไม่ได้ดั่งใจเจ้าจอมก็จะปี๊ดแตกออกมา

"นี่เป็นคำสั่ง ทำซะโซล"

น้ำเสียงนั้นเข้มขึ้นจนโซลหายใจไม่สะดวก แต่ก็ยืนกรานว่าไม่ทำอยู่ดี

"ไม่เอาด้วยหรอก แกใช้ฉันไปจับหนูจับแมลงสาบออกจากห้องยังง่ายกว่านี้เลย"

ถึงแม้คนไทยจะแปลว่าอะไรก็ได้ แต่คงไม่ใช่การที่เธอจะต้องเดินเข้าไปหาผู้ชายแล้วขอจีบ เริ่มประโยคด้วยคำว่า 'นายมองฉันขนาดนี้ นายชอบฉันใช่ไหม' 'นายสนใจฉันใช่ไหม' 'ขอจีบได้ไหม'

ถ้าเขาไม่เล่นด้วยแล้วไล่ตะเพิดขึ้นมาทำยังไง อีกอย่างเรื่องจีบอะไรนี่ มันไม่ควรเอาไปแกล้งกันเล่นนะ

"สองหมื่นให้ใช้ กับลดหนี้ห้าหมื่นที่แกยืมฉัน" เจ้าจอมยื่นข้อเสนอใหม่ใหญ่กว่าเดิม

"พอเลย เล่นอะไรไม่เข้าท่า"

ระหว่างนั้นโทรศัพท์ของโซลก็มีคนโทรเข้ามาพอดี เมื่องเห็นว่าเป็นน้องโรมจึงรีบเดินออกไปรับสายข้างนอก เพราะภายในผับเสียงดังจนฟังไม่รู้เรื่อง

"ว่าไงโรม"

(พี่ พอจะมีตังค์สักสองพันไหมผมขอหน่อย พอดีมันมีค่ารายงานเพิ่มน่ะ เงินผมไม่พอ)

"สองพันเลยเหรอโรม" เธอโพล่งถามซ้ำในสิ่งที่ได้ยิน เพราะตอนนี้ในบัญชีมีเงินเหลือแค่แปดร้อยกว่าบาท ทำให้รู้สึกหนักใจขึ้นมาทันที

(ใช่พี่ จริงๆ มันสามพันเลยนะ แต่ส่วนที่เหลือผมจะทยอยจ่ายคืนเพื่อนเอา)

"สะ...สามพัน" แล้วเธอจะไปเอาเงินมาจากไหน ขายไตตอนนี้เลยดีไหม แต่โรงพยาบาลที่ไหนจะรับวะ

(แต่ถ้าพี่ไม่มีก็ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวผมไปเอากับแม่ก็ได้)

จะไปเอากับน้าปลายได้ยังไง เงินตั้งสามพัน ค่ากับข้าวคงไม่พอแน่

"ไม่ต้องไปเอากับน้าปลายหรอก เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่โอนให้"

(มันต้องใช้ตอนนี้นี่น่ะสิพี่ ได้ไหมพี่ แค่สองพันก่อนก็ได้)

"คือ..." เธอไม่มีไง แต่ก็บอกน้องไปแบบนั้นไม่ได้ เดี๋ยวน้องจะไปหาหยิบยืมคนอื่นมันจะยุ่งยากไปอีก "งั้นรอแป๊บนะ เดี๋ยวพี่โอนให้"

(ครับ ขอบคุณครับพี่โซล)

หลังจากวางสายจากน้องชายไปแล้วโซลก็ถึงกับสะตั้นไปเพราะคิดไม่ตก สักพักจึงกดเข้าไปดูค่าคอมมิชชันในแอปดำเพื่อดูยอดเงินที่ได้รับจากคนซื้อของในตระกร้าที่ปักเอาไว้ แต่มันมีแค่ร้อยกว่าบาท

"ทำไงดี"

แต่ระหว่างที่ทางออกมืดแปดด้านอยู่นั้นก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นในห้องมุมสุด โซลมองไปตามทางก็เห็นว่ามีกล่องวางระเกะระกะอยู่ตามทางเดินเต็มไปหมด นี่เธอเดินมาทางไหนทำไมมาโผล่ที่นี่ได้ มืดก็มืด อับก็อับ

"อ่ะ โอ๊ย...อย่า อย่าแทงมานะ"

เสียงอ้อนวอนทำให้โซลอยากรู้ว่าตรงนั้นเกิดอะไรขึ้นเลยตัดสินใจก้าวเดินตามไปดู ก่อนจะพบว่ามีผู้ชายคนหนึ่งกำลังล็อกตัวผู้หญิงหันหน้าเข้ากำแพง เขาถลกกระโปรงผู้หญิงขึ้น เหมือนพยายามมีอะไรกันอยู่ตรงนั้น

ทำให้เธอรีบนั่งลงหลบอยู่หลังพาเลทไม้กองใหญ่ทันที ไม่อย่างนั้นอาจโดนสองคนนั้นเห็นเข้า

"อื้อ...ฟูนจะเอาตรงนี้เลยเหรอ นี่มันห้องเก็บของนะ"

"มันเล้าใจดีไม่ใช่เหรอ คลิปเอาท์ดอร์แบบนี้คนชอบนะ ยิ่งอยู่ผับดังด้วย ปังแน่ คืนนี้โดเนทเป็นล้าน"

โซลรีบยกมือขึ้นปิดปากตัวเองทันที หัวใจดวงน้อยเต้นแรงจนแทบจะวายเมื่อเห็นหนังสดตรงหน้า แถมพวกเขายังตั้งกล้องถ่ายกันราวกับจงใจ และเมื่อเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นคือลาเต้ก็ยิ่งตกใจเข้าไปอีก

จังหวะนั้นเหมือนมันมีแสงสว่างพุ่งเข้ามาในหัวของโซล มือเล็กค่อยๆ ยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายคลิปทั้งสองคน คลิปที่เกิดขึ้นกลางกำแพงที่มีป้าย THE MOON PUB เป็นแบล็กกราว

"งั้นเต้ขอยามัดจำก่อน เดี๋ยวเอาเสร็จฟูนลืม"

"เร่งจริงๆ เลยครับ"

"เอามา อ๊า~ ของใหม่ เต้ต้องได้ใช้ก่อนเพื่อนสิ"

"งั้นยาสูตรใหม่นี้ ยกให้เป็นของขวัญวันเกิดที่รักนะครับ ซี้ด..."

โซลพยายามซูมเข้าไปเก็บภาพของในมือผู้ชาย ไม่รู้ยาที่ลาเต้ว่าคือยาอะไร แต่เธอเห็นเพียงกระดาษลายการ์ตูนเท่านั้น โซลอยู่ตรงนั้นไม่ถึงหนึ่งนาทีก็รีบถอยหลังเดินออกมาจากทางเดินเล็กๆ นั่น เพราะกลัวสองคนนั้นจะจับได้

ทว่าคนมันจะซวย ต่อให้ยืนอยู่กับที่ ความซวยก็วิ่งเข้าหา เมื่อโซลก้าวเดินออกมาแล้วชนเข้ากับใครคนหนึ่งเต็มแรงเกิด