กลรักคนเลว SAVAGE BRIGHT

เจ้าของผับ

"ทุกคน~ รู้ไหมคะว่าลาเต้เจอใครที่นี่ คนคนนี้เกิดวันเดียวกันกับลาเต้ แถมสวยเหมือนกันด้วยนะ แต่อาจจะน้อยกว่าลาเต้เยอะเลย คิก คิก"

แม่เป็นเมาส์ พ่อเป็นคีบอร์ดเหรอ ถึงได้หัวเราะดังคิก คิก

โซลถึงกับถอนหายใจพร้อมส่ายหน้าให้กับความสะเหล่อของลาเต้อย่างห้ามตัวเองไม่ได้ ลำบากเธอต้องตั้งท่าห้ามปรามอีกแล้ว ไม่งั้นลาเต้อาจจะโดนตบ

"ใจเย็นแก"

โซลสะกิดแขนของเจ้าจอมเบาๆ ส่วนเพื่อนอีกสองคนก็ส่งสัญญาณให้เธอทำอะไรสักอย่าง ขณะที่เจ้าจอมกำลังอารมณ์ไม่ดีสุดขีดแต่ต้องปั้นหน้ายิ้ม เพราะต้องออกหน้ากล้อง

คนรอบข้างมองเหมือนรอลุ้นว่าสองคนนี้จะตบกันเมื่อไหร่ โซลเห็นเจ้าจอมกรอกตาเซ็งก่อนจะปั้นหน้ายิ้ม เพราะการหนีหน้าไม่ใช่ทางออกของเจ้าจอม

แต่การกรีดร้องแบบสติแตกนี่สิ โซลไม่อยากให้เกิด

"ไฮ~เพื่อนเจ้า คนสวย ทักทายกล้องหน่อยเร็ว~"

"สวัสดีค่ะทุกคนและก็แฮปปี้เบิร์ดเดย์ลาเต้ด้วย ไม่น่าเกิดมาเลยนะมึง" เจ้าจอมเอ่ยเค้นคำลอดไรฟันแต่ยิ้มสวยฉายออกมา พร้อมโบกมือทักทายกล้องด้วยท่าทางเบิกบาน ในขณะที่ลาเต้ตาเบิกโตด้วยความตกใจ ก่อนที่โซลจะแกล้งแย่งกล้องมาจากมือของลาเต้มาถือไว้เอง

"อ๊ะ! พวกแกจะทำอะไร"

ทุกคนต่างลุกฮือขึ้นยืนอยู่ข้างเจ้าจอม ประมาณว่ามีแตกกันแน่ๆ แตกยับชัวร์ อะไรเทือกนั้น

"แกจะทำอะไรเอากล้องคืนมานะ" ลาเต้พยายามคว้ากล้องจากมือของโซล แต่เธอไม่ให้คืน ส่วนเจ้าจอมก็เข้ามาขวาง

"อยากไลฟ์กับฉันนักไม่ใช่หรือไง"

เจ้าจอมเอ่ยลอดไรฟันแล้วยิ้มเยาะ ก่อนจะหันมายิ้มให้กล้องที่โซลถืออยู่ ลาเต้ทำตัวเหมือนกำลังเล่นลิงชิงบอล แต่ยัยนั่นเตี้ยเกินจะแย่งกล้องไปจากมือโซล แถมนาดากับข้าวต้มก็เข้ามากันท่าอีก

"อย่าทำอะไรบ้า ๆ นะเจ้า"

"เอ้า เริ่มหงายการ์ดสาวน้อยแสนซื่อผู้กำลังจะถูกรุมซะแล้ว แต่ก็นะ...ของถนัดเธอนี่" โซลยิ้มเยาะ

"หึ! ทุกคนคะ ถ้าใครอยากฉลองวันเกิดกับลาเต้และเจ้า คืนนี้มาที่เดอะมูนนะคะ ในฐานะที่ลาเต้เป็นแฟนเจ้าของผับ คืนนี้เลี้ยงไม่อั้นค่า มากันเยอะๆ นะค้า~ ลงบิลลาเต้ไปเลยน้า~ จุ๊บ จุ๊บค่าที่รัก"

"นี่แก หุบปากแล้วเอากล้องคืนมาเลยนะ"

ลาเต้พยายามแย่งกล้องคืน คราวนี้โซลก็ยอมคืนให้แต่โดยดี พวกเธอสี่คนได้แต่ส่ายหน้าให้กับความสะเหล่อของลาเต้ ที่จู่ๆ ก็อยากมีเรื่องกับสี่สาวผู้ไม่เคยยอมใคร

"ทำไม อยากให้คนเห็นไม่ใช่เหรอ ว่าฉันจองโต๊ะเล็กส่วนแกมีโต๊ะใหญ่ มีเอฟซีห้อมล้อม มีแฟนชื่อไบร์ทเป็นเจ้าของผับ"

"ก็ใช่" ลาเต้เชิดหน้าขึ้นตั้งใจกวนประสาทเจ้าจอม แต่ยังคงมีความเลิ่กลั่กเล็กน้อย น่าจะเห็นเจ้าจอมหักนิ้วดังกรอบแกรบ "แต่ฉันไม่ได้บอกว่าจะเลี้ยงใครนะ แกเรียกคนมาเองแกก็เลี้ยงเองละกัน"

พรึ่บ!

ความขี้เหนียวทำให้ลาเต้รีบเดินดุ่มๆ กลับไปที่โต๊ะของตัวเองอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางสายตาของคนในผับเป็นจำนวนมาก

"แม่งนึกว่าจะแน่"

นาดาชูนิ้วกลางทิ้งท้ายให้ลาเต้ก่อนจะกลับไปนั่ง พวกเธอได้แต่ถอนหายใจให้กับท่าทางบ้าๆ บ้อๆ ของลาเต้ ที่ชอบมาหาแต่ก็ชอบหน้าแหกกลับไปเองทุกที

ที่มหาลัยก็ทำเป็นประจำ ทุกคนต่างลงความเห็นว่า ลาเต้ไม่ค่อยเต็มบาทเท่าไหร่ เห็นบอกว่าตอนเด็กเคยจมน้ำเกือบตาย โตมาเลยเอ๋อๆ แต่ติดที่รวย หน้าตาดี น่ารัก ดูน่าทะนุถนอม ผู้ชายเลยเอ็นดู แต่ผู้หญิงมักจะแอบเบะปากใส่

"เหอะ! นี่ถ้าฉันเลือกเกิดวันอื่นได้ คงไม่มาเกิดวันเดียวกับมันหรอก"

เจ้าจอมบ่นต่อ ก่อนหน้านั้นอุตส่าห์ไปสืบมาแล้ว เห็นลาเต้บอกจะไปจัดอีกผับแต่ดันมาโผล่นี่ได้ไงก็ไม่รู้

"เอาน่า วันนี้วันเกิดเบ๊บนะครับ อย่าโมโหเลย" อัคนีพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ ปรับอารมณ์แฟนสาวเพราะไม่อยากให้งานกร่อย

"นั่นสิแก อย่าไปสนใจเลย" ข้ามต้มดึงแขนเจ้าจอมกลับไปนั่ง พยายามเบี่ยงเบนความสนใจเจ้าของวันเกิดไปในทางอื่น แล้วเริ่มแจกจ่ายเครื่องดื่มให้กันเพื่อปรับอารมณ์

"พวกเรามาชนแก้วฉลองวันเกิดให้เจ้ากันดีกว่า"

ทุกคนจึงยกแก้วขึ้นชนกันดังเคร้ง จากนั้นก็ยกดื่มกันแบบรวดเดียวหมด ตามกติกาของก๊วนนี้ที่ต้องเปิดต่อมรับรสหนักๆ ทุกครั้งที่มาเที่ยวด้วยกัน

"สุขสันต์วันเกิดนะแก ฉันขอให้แกมีแต่ความสุข สุขภาพแข็งแรง ยอดขายปังๆๆๆ นะเพื่อน"

โซลอวยพรให้เจ้าจอมเป็นคนแรก จากนั้นก็ตามด้วยนาดาและข้าวต้ม

"ขอให้แกสวยขึ้น และรวยขึ้นทุกๆ ปีนะ"

"ส่วนฉันขอให้แกแต่งกับอัคเร็วๆ นะ"

"แกเตรียมตัดชุดได้เลย"

เจ้าจอมเสียงใสดีขึ้นเมื่อพูดเรื่องแต่งงาน ทว่าดวงตาคู่สวยกลับหม่นลงแต่มันก็แค่แว้บเดียว

สาวๆ ดื่มกันได้สักพักก็ลากกันออกไปเต้น วาดลวดลายเย้ายวนอย่างไม่มีใครยอมใคร จนเจ้าจอมลืมไปเลยว่าเธอมากับแฟน

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

"แกไปเข้าห้องน้ำกันไหม" นาดาชวนพร้อมบิดไปบิดมา

"ไปๆ ฉันปวดอยู่พอดี โซล เจ้าไปป่ะ"

คนถูกชวนส่ายหน้าเพราะพึ่งไปเข้าห้องน้ำมา ทำให้ข้าวต้มที่กำลังยกเหล้าขึ้นดื่มรีบวางแก้ว แล้วคว้าแขนนาดาลากกันออกไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

"จริงๆ เราไม่ต้องมีโต๊ะก็ได้นะ ไม่เคยอยู่โต๊ะหรอก" โซลเอ่ยด้วยท่าทางเหนื่อยหอบหลังจากที่ออกไปเต้นจนแทบหมดแรง ผับนี้เปิดเพลงมันส์จริงๆ แถมไม่แออัดด้วย เพราะเขาจำกัดจำนวนแขกที่เข้ามาเที่ยวในแต่ละคืน

"นี่ถ้าอัคไม่มาด้วยฉันจะเต้นแรงกว่านี้อีกนะ"

"เบ๊บก็เต้นจนเอวจะหลุดแล้วนะ โซลก็ใช่ย่อย"

"เรื่องของฉัน"

อัคนียกยิ้มเจ้าเล่ห์ส่งมาทางโซล ทำให้หญิงสาวรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก

โซลเกลียดสายตานี้ของอัคเป็นที่สุด มันเหมือนกำลังฉีกชุดของเธอออกเป็นชิ้นๆ เมื่อเขากำลังแทะเล็มเธอด้วยสายตา ผู้ชายนี่นิสัยไม่ดีหมดโลกเลยไหมนะ รวมถึงพ่อของเธอด้วย

หญิงสาวเลือกเสไปมองทางอื่น ยกแก้วเครื่องดื่มที่วางอยู่ตรงหน้าขึ้นจิบ รสขมบ่าของแอลกอฮล์ทำให้เธอเบ้หน้าออกมาเล็กน้อย

"โห~ นั่นใช่ลาเต้ที่ชอบแต่งคอสเพลย์ ป่ะ"

"ใช่ๆ นั่นแฟนชีเหรอ"

ทันใดนั้นอีกด้านก็มีเสียงฮือฮาดังขึ้น ทำให้อดที่จะไม่หันไปมองไม่ได้

"กอดแขนกันขนาดนั้นน่าจะคบกันจริง"

"จริงๆ ไบร์ทมันก็เล่นกับทุกคนนั้นแหละ อย่างลาเต้เมื่อก่อนก็เห็นไปหาไบร์ทที่คณะบ่อยๆ นะ"

ตอนนี้ลาเต้กำลังแกะกล่องของขวัญ โดยมีไบร์ทยืนอยู่ข้างๆ รอยยิ้มอบอุ่นดูจริงใจของไบร์ท และไหนจะท่าทางที่แสดงออกว่าเอ็นดูผู้หญิงข้างๆ อีก ทำให้จากที่ลาเต้เป็นผู้หญิงที่สะเหล่อสุดแห่งปี ตอนนี้กลายเป็นผู้หญิงที่น่าอิจฉาที่สุดในโลกไปเลย

แต่ก็มีเสียงหนึ่งที่คัดค้านความเฉิดฉายของคู่อริ

"สวยไม่ได้ครึ่งยัยโซลเลย ชอบไปได้ไง"

"เกี่ยวอะไรกับฉัน"

เสียงหัวเราะที่ดังมาเป็นระยะ ทำให้โซลเลื่อนสายตามองไปทางกลุ่มของลาเต้อีกครั้ง และทุกครั้งก็หยุดอยู่ที่ไบร์ทเหมือนเดิม ตอนนี้เหมือนเขาแยกจากลาเต้ กำลังยืนดื่มและคุยอยู่กับผู้หญิงหลายคน แต่ละคนสวยๆ ทั้งนั้น

ทว่าแวบหนึ่งโซลก็ต้องยกมือขึ้นขยี้ตา เมื่อพบว่าสายตาเจ้าเล่ห์ของคนขี้เล่นกำลังมองมาทางเธอเหมือนกัน

ทั้งสองเผลอสบตากันโดยอัตโนมัติ กลายเป็นโซลที่แกล้งเสมองไปทางอื่นด้วยความประหม่า

เขามองเธออยู่งั้นเหรอ มองทำไม ผ่านไปหลายนาทีก็ยังไม่เลิกมอง

สุดท้ายโซลก็แกล้งหันหลังให้แล้วยกเครื่องดื่มขึ้นจิบ ทั้งที่ความรู้สึกยังฟ้องชัดว่าตอนนี้มีสายตาคู่หนึ่งกำลังมองมาทางเธอ

"ฉันว่า...ไบร์ทมองแกว่ะโซล"