กลรักคนเลว SAVAGE BRIGHT

โซล

สามเดือนก่อน

@ JJ SHOP

"น้าปลาย~ โซลโอนเงินค่าใช้จ่ายเดือนหน้าเข้าบัญชีให้น้าแล้วนะคะ แต่โอนได้แค่บางส่วนก่อน เดี๋ยวกลางเดือนหนูจะพยายามโอนให้อีกนะ"

โซลเอ่ยบอกกับแม่เลี้ยงด้วยน้ำเสียงติดสั่นเล็กน้อย ด้วยว่าหลังจากที่กดโอนเงินสำเร็จยอดเงินในบัญชีมีเหลือไม่ถึงหนึ่งพันบาทด้วยซ้ำ แต่ก็จำเป็นจะต้องโอนเงินไปปลายทางให้เร็วที่สุด เพราะค่าน้ำ ค่าไฟ ค่ากับข้าว รวมถึงค่าเทอมของน้องชายคนกลางที่ค้างอยู่ครึ่งหนึ่งกำลังจะหมดเวลาชำระแล้ว หากไม่จ่ายน้องชายของเธอก็ไม่มีสิทธิ์ขึ้นเรียนในปี2 ส่วนน้องชายคนเล็กก็กำลังกินเก่ง เดี๋ยวน้าปลายจะไม่มีเงินซื้อขนมให้น้อง

เธอชื่อ โซล โซลที่หมายถึงเมื่อหลวงของเกาหลี พ่อกับแม่ของเธอไปฮันนีมูนกันที่นั่นแล้วตั้งท้อง เลยได้ชื่อนี้มา ตอนนี้โซลพึ่งเรียนจบมาหมานๆ ความรู้ด้านการตลาดทำให้หนีไม่พ้นอาชีพที่เกี่ยวกับการค้าขาย ตอนนี้ก็ทำทั้งนายหน้าขายสินค้า รับวางแผนการตลาดออนไลน์และไลฟ์สดขายของไปด้วย ในฐานะเป็นลูกจ้างเขานะ เธอยังไม่ได้เป็นประธานหรือเป็นเจ้าของบริษัทอย่างที่ฝันเอาไว้หรอก ทว่ามันก็สร้างรายได้ให้โซลในแต่ละเดือนไม่น้อยเลยทีเดียว

แต่ถามว่าพอไหม บอกเลยว่าไม่ เพราะที่ผ่านมาโซลต้องส่งเสียตัวเองเรียนและจ่ายค่าใช้จ่ายภายในบ้านช่วยแม่เลี้ยงด้วย

เดิมทีหน้าที่รับผิดชอบค่าใช้จ่ายภายในบ้านไม่ได้เป็นของโซลเลยซักบาท แต่เมื่อจู่ๆ พ่อที่เป็นเสาหลักของบ้าน ซึ่งมีอาชีพเป็นนักดนตรีบนเรือสำราญก็บอกว่ามีปัญหากับนายจ้าง ทำให้ถูกโกงค่าแรง แรกๆ ก็ส่งเงินกลับมาให้ทางบ้านปกติ แต่หนึ่งปีมาแล้วที่พ่อหายไป ไม่ส่งเงินกลับบ้านไม่เท่าไหร่ยังติดต่อไม่ได้อีก

แต่พอน้าปลายซึ่งเป็นแม่เลี้ยงไปสืบดูกับเพื่อนร่วมงานของพ่อ ก็ได้รู้มาว่าพ่อมีผู้หญิงคนอื่น ในที่สุดก็เฉลยออกมาว่า พ่อตั้งใจทิ้งทุกคนที่บ้านหลังนี้ไปอยู่กับผู้หญิงคนใหม่

เลวใช่ไหม

ซึ่งก็นั่นแหละ เขาก็ยังเป็นพ่อของเธอ ต่อให้อยากตัดพ่อตัดลูกแค่ไหนแต่เลือดในกายก็มีของพ่ออยู่ตั้งห้าสิบเปอร์เซ็นต์

ทั้งๆ ที่พ่อเคยทำแบบนี้กับแม่แท้ๆ ของโซลมาแล้วจนบ้านแตกสาแหลกขาด ตอนนั้นแม่เลือกที่จะทิ้งโซลแล้วหนีไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ ทั้งที่เธอยังเด็กมาก

แต่ในความโชคร้ายยังมีความโชคดี ที่เมียใหม่ของพ่อคือน้าปลายผู้มีจิตใจโอบอ้อมอารี น้าปลายจึงไม่ใช่แม่เลี้ยงใจร้ายและช่วยเลี้ยงดูโซลมาจนถึงทุกวันนี้

(ยังไม่สิ้นเดือนเลย โซลไปเอาเงินมาจากไหนลูก)

"ค่าคอมฯ ออกแล้วค่ะ อีกอย่างถ้าภายในวันพรุ่งนี้เราไม่จ่ายค่าเทอม โรมก็คงถูกไล่ออก โซลกลัวลืมเลยรีบโอนให้น้าน่ะ"

(เฮ้อ...โซลเอ๊ย เพราะน้ากับลูกแท้ๆ หนูเลยต้องมาลำบากหาเงินงกๆ อยู่แบบนี้ นี่ถ้าพ่อเราไม่ทำเรื่องชั่วๆ โซลก็คงไม่ต้องมาลำบากไปด้วย)

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะน้าปลาย โซลยังไหว น้าปลายไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ"

หนึ่งปีมานี้ค่าใช้จ่ายทุกอย่างตกมาอยู่ที่โซลเพียงคนเดียว เพราะน้าปลายไม่ค่อยแข็งแรงจึงออกไปทำงานหาเงินไม่ได้ ที่บ้านนี้มีกันอยู่4คน คือโซล น้าปลาย น้องโรมน้องชายคนกลาง และน้องบอสตันน้องชายคนเล็ก ซึ่งเกิดจากพ่อกับน้าปลาย

ตอนนี้โรมเรียนอยู่ปี2 ส่วนบอสตันเรียนอยู่อนุบาล3 โรงเรียนใกล้บ้าน

(แล้วนี่จะกลับบ้านไหมลูก)

วันนี้ออฟฟิศส่วนไลฟ์ขายของปิด เหลือเพียงส่วนแพ็คของ ซึ่งนอกจากโซลจะปักตระกร้าเป็นนายหน้าขายของแล้ว ยังรับไลฟ์สดขายเสื้อผ้าให้ร้านของแม่เจ้าจอมเพื่อนสนิทของเธออีกด้วย วันไหนออฟฟิศส่วนไลฟ์สดปิดโซลก็จะกลับบ้าน

"วันนี้วันเกิดเจ้าจอมเลยจะไปฉลองกันนิดหน่อยค่ะ"

(ถ้าอย่างนั้นโซลก็ดูแลตัวเองดีๆ นะลูก เมื่อคืนก็ได้ข่าวว่าไฟไหม้ผับด้วย และถ้าเมาก็อย่าขับรถกลับกันล่ะ)

"ค่ะน้าปลาย แล้วเจอกันวันเสาร์นะคะ"

(จ้ะลูก คุณพระรักษานะ)

"ขอบคุณค่ะ"

หลังจากวางสายจากน้าปลายแล้วหญิงสาวก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ถึงแม้ตอนนี้จะเหลือเงินแปดร้อยกว่าบาทก็ไม่เป็นไร ขอแค่ได้จ่ายค่าใช้จ่ายหลักๆ ที่จำเป็นไปก่อน ส่วนตัวเธอค่อยไปตายเอาดาบหน้า

ยังดีที่ตอนนี้พักที่บริษัท แถมที่นี่ยังมีข้าวให้กินฟรี หนึ่งอาทิตย์ระหว่างรอเงินค่าคอมฯ อื่นๆ ออก ก็คงพอถูไถกันไปได้บ้าง

"ยัยโซล เสร็จยังอัคมาถึงแล้วนะ"

"เสร็จแล้วๆ"

ระหว่างคำนวณเงินที่มีอยู่น้อยนิดอยู่นั้นเสียงเจ้าจอมก็ร้องเรียกมาจากหน้าห้อง ลืมไปเลยว่าเธอเข้ามาเปลี่ยนชุดได้สักพักแล้ว จึงรีบเปิดประตูห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าออกไปทันที เพราะตอนนี้แฟนของเจ้าจอมมารอรับพวกเธอไปฉลองวันเกิดที่ผับแล้ว

@ THE MOON PUB

ท่ามกลางเสียงเพลงสุดมันส์และไฟเลเซอร์วิบวับ นักท่องราตรีทั้งหลายต่างวาดลวดลายโยกย้ายกันไปตามเสียงดนตรี ที่นี่เป็นผับหรูตั้งอยู่ใจกลางเมือง มีคนมาเที่ยวเยอะทุกวัน โดยเฉพาะนักศึกษาจากมหาลัยKING ไม่มีใครไม่รู้จักผับแห่งนี้ โซลเองก็มาที่นี่จนนับครั้งไม่ถ้วน ตั้งแต่ผับตั้งอยู่ที่เดิมกระทั่งย้ายมาอยู่ที่ใหม่ เพราะผับอยู่ใกล้ออฟฟิศที่เธอทำงาน มาแต่ละครั้งก็มากับเพื่อนๆ ในกลุ่มนี่ตลอด

แต่ส่วนใหญ่โซลจะเป็นคนที่ต้องดูแลเพื่อนๆ ซะมากกว่า

ทั้งสามคนเดินเข้าไปภายในผับ พอไปถึงโต๊ะที่จองไว้ก็พบกับนาดาและข้าวต้มที่นั่งดื่มรอเจ้าของวันเกิดอยู่ก่อนแล้ว

ทว่าสีหน้าทั้งคู่บ่งบอกว่าอารมณ์บูดมาก ก่อนหน้านั้นบนรถโซลได้ยินพวกเธอบ่นทางโทรศัพท์กับเจ้าจอมว่าเจอคู่ปรับ เป็นอินฟลูสายแบ๊วที่ไม่ชอบขี้หน้ากันอยู่ในผับแห่งนี้ด้วย

โซลก็ได้แต่หวังว่าวันนี้จะไม่เกิดเหตุฆ่ากันขึ้นในผับแห่งนี้

"โทษทีนะแก แม่เรียกให้ไปเอาของที่บ้านน่ะเลยมาช้าหน่อย"

"ไม่เป็นไร แต่รู้ไหมว่าถ้าไม่เห็นว่าเป็นวันเกิดแกฉันเทแล้วนะ ฉันไม่ชอบอีนั่น~ สิบนาฬิกา"

นาดาพยักหน้าไปอีกทาง พอมองไปก็พบว่าเป็นลาเต้ คนที่พวกเธอไม่ถูกเส้นด้วยอย่างแรง เธอคนนั้นกำลังเต้นอยู่ในกลุ่มเพื่อนอย่างสนุกสนาน ลาเต้เป็นอินฟลูคอสเพลย์เยอร์ แต่งตัวเลียนแบบตัวละครอนิเมะ ชอบใช้ความแอ๊บแบ๊วทำคลิป ซึ่งไม่กินเส้นกับเพื่อนของเธอแบบสุดๆ เพราะพวกเธอบอกว่ารำคาญที่ลาเต้ชอบดัดเสียงสองเสียงสาม

และเหมือนว่าลาเต้จะเห็นเจ้าจอมเข้าพอดี เธอจึงเดิมดุ่มๆ มาทางนี้พร้อมกับกล้องไลฟ์สดในมือ

งานงอกแล้ว จะเปลี่ยนจากผับเป็นสนามมวยไหมเนี่ย